Billy Collins is een van mijn favoriete dichters. Er ligt altijd wel een bundel van hem binnen handbereik. Zijn oeuvre is voor mij een contragewicht voor alle andere poëzie die ik doorgaans lees en die vaak wat ernstiger en/of cryptischer is. Collins is de meester van het 'light verse', dat al te vaak wordt misverstaan als oppervlakkig.
Kort
Kort
Hier vind je wat over poezie
In veel delen van ons land geldt vanwege de droogte een sproeiverbod. In het Westland bijvoorbeeld, waar tuinders met de handen in het haar zitten. Bij ons in de Hoeksche Waard geldt zo’n verbod nog niet. De sproeiers op het land staan dan ook dag en nacht aan.
Bij ons op het tuincomplex melden zich af en toe nieuwe gegadigden. Ze beginnen allemaal met groot enthousiasme. Maar er zijn er bij die je al snel ziet worstelen. Ze hebben het bijhouden van een tuin onderschat.

Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!

Op het internet kun je te kust en te keur poëzie vinden. Ook in podcasts. Helaas is de podcast 'Poëzie vandaag' van Ellen Deckwitz ter ziele. Maar gelukkig hebben de 'De poëziepodcast' van Daan Doesborgh nog. Daar hoorde ik onderstaand gedicht voorlezen.

Galway Kinnell (1927—2014) was een Amerikaanse dichter. In een bloemlezing met als thema 'Joy' kwam ik dit wat wonderlijke gedicht tegen. Ik vertaalde het.

Op dinsdag 27 januari is het Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust. Bij louter toeval las ik een dezer dagen dit gedicht van een Poolse dichter. Een jaar na zijn debuut in 1942 werd Borowski (1922-1951) opgepakt en gedeporteerd naar Auschwitz. In zijn werk beschreef hij zijn kampervaringen. Hij pleegde op 28-jarige leeftijd zelfmoord.

Ik volg dagelijks het rooster van de Northumbria Community. Daarin vandaag het verhaal over Simeon en Anna in de tempel. Ik moest meteen denken aan een van de mooiste gedichten van de Russische dichter Joseph Brodsky.

Deze maand een gedicht van Franz Wright (1953-2015). Hij was de zoon van de beroemde Amerikaanse dichter James Wright. Hij en zijn vader wonnen allebei de Pulitzerprijs in dezelfde categorie.
Kevin Hart (1954) groeide op in Engeland, verhuisde in zijn tienerjaren naar Australië, en woont en doceert nu als theoloog en filosoof in Amerika. Onderstaand gedicht werd vertaald door mij.