Dat er twee manieren zijn om naar de werkelijkheid te kijken is geen nieuws. Maar de Britse psychiater en voormalig literatuurwetenschapper Iain McGilchrist verbindt deze twee zienswijzen met het verdeelde brein van de mens. En hij laat zien dat de overheersing van de linker- over de rechterhersenhelft, die onze westerse geschiedenis typeert, een groot gevaar in zich draagt.

Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.

Een boek met de titel ‘Israel: What Went Wrong’ verwacht je misschien niet van een man die werd geboren in een kibboets en die tijdens de Yom Kippoeroorlog diende in het leger van Israël. Maar het is zo. Het staat een vlammend betoog tegen het huidige Israël bepaald niet in de weg.

Bijna gelijktijdig met haar overlijden verscheen van dichteres Lieke Marsman (1990-2026) haar laatste bundel. Nu ja, ‘bundel’ suggereert dat het een bundeling is van afzonderlijke gedichten. Dat is niet het geval. Het is één doorlopend dichtwerk. Van grote allure.

Wie nooit iets van Jon Fosse las, heeft nu een instapmogelijkheid: de roman ‘Vaim’. Nobelprijswinnaar Fosse werd in Nederland bekend met zijn ‘Septologie’: een kloeke roman in zeven delen - een beetje veel als kennismaking. Maar met zijn nieuwste roman biedt Fosse in 142 pagina’s een staalkaart van zijn kunnen.

Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit eerder ‘een Koos van Zomeren’ las. Zo noemt een vriend van me dat: ‘een Koos van Zomeren’. Hij is een adept. Op zijn aanraden greep ik er dan ook naar één. Zijn nieuwste. Een dagboek. Het beviel – maar deels.

De lijst van publicaties van Abdelkader Benali is lang. Hij is een gevestigd schrijver. Als hij dan een boek zijn ‘levenswerk’ noemt, is het extra opletten geblazen: dit moet wel een bijzonder boek zijn.