Het werk van Dirk de Wachter lezen is hem hardop horen mijmeren: hij schrijft zoals hij praat. En hij doet dat behalve smakelijk ook altijd respectvol. Hij is een mens van zachte waarden. Dat bewijst hij ook in zijn nieuwste boek.

Al zolang er literatuur bestaat worden er dierenfabels geschreven. De Griekse dichter Aesopus en de Franse schrijver Jean de La Fontaine zijn de bekendste schrijvers van fabels. Hier te lande kennen we natuurlijk Toon Tellegen. Het aardige van dierenfabels is dat menselijke eigenschappen of problemen op dieren overgedragen kunnen worden. Jan Bouwstra laat de dieren filosoferen.

Waarom slagen we er maar niet in de klimaatverandering aan te pakken? Deze vraag die tijdens een gesprek met haar kinderen naar boven kwam, werd de aanleiding voor dit boek. ‘Essay’ noemt Van Iperen het: een probeersel.

De oorlog in Gaza slaat lam. Je kunt natuurlijk deelnemen aan de rode lijn-demonstraties. Vooral doen, zou ik zeggen. Maar je kunt ook bundels lezen van Palestijnse dichters. Het is een vorm van verdieping die oneindig veel verder reikt dan wat aan talkshowtafels beweerd wordt. En: door zo'n bundel te kopen en te lezen geef je ook stem aan…

Van Gerbrand Bakker werden al drie delen in de befaamde reeks van Privé-domein uitgegeven. Er is nu een vierde deel aan toegevoegd. Geen enkele andere Nederlandse schrijver werd die eer toebedeeld. En ik heb het gevoel dat het niet het laatste deel zal zijn. Bakker lezen werkt verslavend.

Toon Tellegen is bekend van verhalen en van (vaak surrealistische) gedichten. Waar gaat het in dit boek dan om: om verhaaltjes of gedichten? Ik aarzel. Al tendeer ik meer naar verhalen. Ze gaan over de dood. Tellegen is al langer met de dood bezig.

Regisseur Ken Loach maakte in de afgelopen jaren veel geprezen sociale drama’s. ‘I, Daniel Blake’ over een man die een uitkering geweigerd wordt terwijl hij ziek is, ‘Sorry We Missed You’ over een pakketbezorger die wordt uitgebuit. ‘The Old Oak’ maakte de trilogie compleet.

Je hebt dit boekje in een paar minuten uit én je kunt er maanden mee doen. Dat laatste is natuurlijk de bedoeling. In de ondertitel staat niet voor niets het woord ‘meditatie’.

De schrijver Jon Fosse, de Nobelprijwinnaar van 2023, is in Nederland vooral bekend vanwege zijn ‘Septologie’, een verhaal in zeven delen. Ik las ze ademloos. Geheel dankzij zijn geheel eigen manier van vertellen.

Ik las deze biografie veel te laat. Maar ja, ik moest andere boeken voor laten gaan. Twee extreem warme dagen hielden me van mijn gewone werkzaamheden af. En dus greep ik jaren na verschijnen (2016) naar dit boek. Ik las het in één adem uit.