Over verbeelding, geloof en de dingen die er werkelijk toe doen.
In deze tijd van het jaar hier elke week een gedicht dat te maken heeft met de maand waarin we leven. Deze week nu eens niet een gedicht waarin de maand expliciet genoemd wordt. Het gaat over advent, afgeleid van het Latijnse woord ‘adventus’: komst. We bereiden ons voor op de komst van…, ja, van wie of wat?
Het is adventtijd. 'Komst' betekent het. We verwachten de komst van Christus. In onze kerk doen we dat door terug te bladeren in het familiealbum van Jezus. Daar staan maar vijf vrouwen in. Vrouwen met afwijkende levensverhalen die we misschien niet in ons familiealbum zouden willen tegenkomen. Maar bij Jezus gelden andere normen.
Het is Advent: de voorbereidingsperiode op Kerst. In veel kerken wordt de komende zondagen gelezen uit het boek Jesaja. Zo ook in De Morgenster van Papendrecht. Op de eerste zondag gaat het over troost in een donkere wereld.
Een Israëlische dichter schreef een gedicht met als titel ‘De diameter van de bom’. De bom in kwestie was dertig centimeter in doorsnee. Maar het bereik van die bom was, toen hij ontplofte, zeven meter. Binnen die straal vielen vier doden en elf gewonden.