Over verbeelding, geloof en de dingen die er werkelijk toe doen.
Singer-songwriter Iris DeMent overvoert de markt bepaald niet met albums. Haar laatste studiowerk dateert alweer van acht jaar geleden. Maar ze noemt zich dan ook niet een songWRITER maar songWAITER. Het is vaak wachten. Maar haar laatste album maakte het wachten de moeite waard.
Ray LaMontagne is een duizendpoot. Op zijn nieuwste album tekent hij niet alleen voor de bespeling van alle instrumenten, maar ook nog voor de productie, de techniek en de mix. O ja, en alle songs zijn natuurlijk van zijn hand. Een vakman, die LaMontagne.
Rodney Crowell is inmiddels een veteraan in de muziekwereld. Samen met mannen als Guy Clark, Townes van Zandt en Steve Earl bestormde hij in de jaren zeventig de bastions van het folk- en country-establishment. Velen uit die beweging zijn er niet meer, maar Crowell’s nieuwste cd toont dat hij ‘alive and kicking’ is.
Meestal is een album met de naam van de artiest als titel het debuutalbum. Maar dat is hier niet het geval. Robert Ellis maakte met eerdere albums al indruk, vooral met zijn 'The Lights From the Chemical Plant'. Ellis geldt - samen met o.a. Sturgil Simpson - als een van de vernieuwers van de country.
Wat een album! Twee jaar geleden verraste Simpson met zijn 'Metamodern Sounds in Country Music'. Maar de man vernieuwt zich alweer. Daar moet de geboorte van zijn zoon zeker mee te maken hebben. Het hele album staat namelijk in het teken van deze 'Pollywog'.
Lucinda Williams maakte nog maar twee jaar geleden indruk met haar album 'Down where the spirit meets the bone', en nu al is er een opvolger. En minstens zo uitgebreid én overtuigend. Veertien songs staan er op dit album, reden waarom er zelfs van de cd-versie een dubbelalbum van gemaakt moest worden.
Het album lag al maanden klaar om te bespreken. Maar je kent het: druk, druk, druk. Maar voor het eind van het jaar moest ik de mij zelf opgelegde schuld vereffenen. Want het album van Gretchen Peters is dat meer dan waard. Wat een plaat!
Is het verhaal van Johnny Cash al niet in ruime mate verteld? Dat is de vraag die popjournalist Robert Hilburn zich stelde. Hij deelde die vraag met Lou Robin, jarenlang Cash’ manager. Die antwoordde dat het verhaal van Cash voor zo’n twintig procent verteld was. Dat gaf Hilburn de moed om een nieuwe biografie te schrijven.