Het is nog een eind tot aan IJsheiligen, de dagen tussen 11 en 15 mei. Daarna volgt er meestal geen vorst meer en is het tuinseizoen op volle snelheid gekomen. Maar nu al begint de natuur te ontwaken. En dus is er al genoeg te doen. Woelen bijvoorbeeld.

We spreken over de donkere dagen voor Kerst. Sommige mensen worden er somber van. Omdat ze verdriet hebben. Of omdat ze niet tegen de opgeklopte sfeer rond Kerst kunnen. Dat laatste geldt voor de Amerikaanse dichter Scott Cairns. Ik vertaalde zijn proza-gedicht 'Advent'. Na de tekst plaats ik nog wat kanttekeningen.

Elke dag een gedicht van Billy Collins – daar knapt een mens van op. Deze Amerikaanse dichter van lichtvoetige verzen tovert meestal een kleine ontroering in je tevoorschijn. Of een glimlach om je lippen. Of allebei. Maar pas op, verwar lichtvoetig niet met oppervlakkig. Hij eert het kleine, maar het kleine kent grote diepten.

Het moestuinseizoen loopt ten einde. De bonenstaken zijn geruimd. De composthoop groeit. En de vriezer ligt vol. Maar we moeten dooreten, want er komt nog het een en ander bij. Oktober is de tijd om pompoenen te oogsten.

Wie moestuiniert moet goed weten wat te zaaien of te planten. Belangrijkste vraag: lust je het zelf eigenlijk wel? Er is maar één manier om het uit te vinden: proberen. Want hé, je wilt toch ook niet bij de doorsnee groente blijven? De moestuin is bij uitstek de gelegenheid om te experimenteren.

April en mei zijn de drukste maanden op de volkstuin. Er wordt gezaaid, geplant, gestut en gewied dat het een lieve lust is. En veel komt al op. Nou ja, ‘al’? Het is dit jaar iets later dan vorig jaar. Maar in mijn tweede jaar als moestuinder is er wel meer anders. Neem mijn kolen.

In deze blog doe ik verslag van het plezier van het volkstuinieren. Waarom 'tuin 1'? Omdat ik op het volkstuincomplex tuin nummer 1 heb. Dit keer: het tomatenhuisje.

In deze blog doe ik verslag van het plezier van het volkstuinieren. Waarom 'tuin 1'? Omdat ik op het volkstuincomplex tuin nummer 1 heb. Dit keer: compost.

In deze blog doe ik om de zoveel tijd verslag van het plezier van het volkstuinieren. Waarom 'tuin 1'? Omdat ik op het volkstuincomplex tuin nummer 1 heb. Dit keer: voorzaaien!