Boek

Fokke Obbema: De zin van het leven. Gesprekken over de essentie van ons bestaan

Volkskrant-journalist Fokke Obbema kreeg in 2017 in zijn slaap een hartstilstand. Gelukkig was zijn vrouw wakker. Zij belde onmiddellijk 112. De mevrouw die zij aan de lijn kreeg, gaf aanwijzingen bij het reanimeren. Ondertussen waren de hulpdiensten al uitgerukt. Obbema overleefde. Maar in het verwerkingsproces daarna drong de vraag naar de zin van het leven zich aan hem op. Hij besloot anderen de vraag ook voor te leggen. Het resulteerde in een mooie serie interviews die nu gebundeld zijn.

Column

De Gentle Giant uit Bunyah

'Poëzie wordt gelezen door de liefhebbers van poëzie en gehoord door een paar anderen die zich mee laten tronen naar café of stadsbibliotheek voor een dubbelfocuslezing. Er zijn misschien een miljoen liefhebbers van poëzie op de hele wereld. Minder dan beoefenaars van het canasta.'

Column

Het was er weer zo eend/tje

Ik was met de auto op weg naar huis. De radio stond, zoals altijd, aan. Ik viel met mijn neus in de boter. Bij De Nieuws BV hoorde ik de column van Marcel van Roosmalen. Het was er weer zo eentje: een goedkoop, smalend stukje over religie.

Column

Bidden om regen?

Inmiddels regent het, maar we hebben een lange periode van droogte achter ons. Mijn landelijke kerk (PKN) publiceerde in die dagen een gebed om regen. Het riep uiteenlopende reacties op - van instemming maar ook van kritiek. De kritiek kwam neer op: mag dat wel? En: kan het wel? Zonder het laatste woord te kunnen en willen spreken (het gebed kent vele aspecten), deel ik mijn gedachten.

Boek

Religie is terug. Hoera!

‘De kerk groeit en bloeit,’ zei Anne van der Meiden in de jaren negentig van de vorige eeuw. Hij was zo’n beetje de enige. De teneur van die dagen was namelijk: religie is nog maar één generatie verwijderd van de afgrond. Maar nu beweert Yvonne Zonderop iets dergelijks als Van der Meiden. Ze vervangt het woord ‘kerk’ wel voor ‘religie’ en schreef er een opmerkelijk boek over.

Boek

Zinnen die een elektrisch schokje geven

Tommy Wieringa is wat mij betreft veruit de meest interessante auteur van Nederland. Zijn ‘Joe Speedboot’ versloeg zijn tienduizenden, en in ‘Dit zijn de namen’ toonde Wieringa zich een meester in het mythisch vertellen. Zijn nieuwste boek is een eerbetoon aan het leven in onze oostelijke grensstreek.

Column

Glen Sherley

Het is dit jaar vijftig jaar geleden dat Johnny Cash een legendarisch concert gaf in Folsom Prison. Legendarisch, vanwege het publiek van zware jongens. Wie het album beluistert, hoort nog de geladen sfeer die er in de zaal hing. Maar ik moet bij het concert altijd denken aan één van de gedetineerden: Glen Sherley.

Column

Ik heb Kuitert altijd bewonderd, nooit benijd

Ik was 17 toen ik voor het eerst een boek van hem las. ‘Anders gezegd’ heette het (uit 1970). Ik kreeg het van mijn toenmalige (buitenkerkelijke!) vriendinnetje. Toen ik het las, werd ik er meteen door gegrepen. Dit ging ergens over! Sindsdien sloeg ik geen boek van Harry Kuitert meer over.