Erik Scherder is een enthousiast verteller. Met verve weet de hoogleraar neuropsychologie zijn vak aan de man te brengen. Velen kennen hem van De Wereld Draait Door. Maar behalve enthousiasmerend verteller, is hij ook een meeslepend schrijver.

‘House of Cards’ mag je wel ‘de serie der series’ noemen deze dagen. Ieder nieuw seizoen wordt met gretigheid bekeken. Sommigen trekken een weekend lang de gordijnen dicht, beantwoorden hun telefoon niet, om in één zucht alle afleveringen van het nieuwe seizoen te bekijken. Maar ik ontdekte in seizoen 5 toch wat slijtage.

Rodney Crowell is inmiddels een veteraan in de muziekwereld. Samen met mannen als Guy Clark, Townes van Zandt en Steve Earl bestormde hij in de jaren zeventig de bastions van het folk- en country-establishment. Velen uit die beweging zijn er niet meer, maar Crowell’s nieuwste cd toont dat hij ‘alive and kicking’ is.

De tijd dat Rowwen Hèze vooral een feestband was, is al lang voorbij. Natuurlijk de heren maken gelukkig nog heel wat vrolijke muziek. Maar dat de Limburgse band ook prachtige ballades en luisterliedjes maken, is in de Randstad nog bij veel mensen niet doorgedrongen. Hun laatste cd is ook wat dat betreft weer van ontroerende schoonheid.

Ik dacht dat bron wel opgedroogd zou zijn. Dylan had immers al twee albums met nummers uit ‘The American Songbook’ gemaakt. Maar ineens was daar het nieuws dat er nog een album uit zou komen. Wat zeg ik? Drie! Want het nieuwe album is een driedubbelaar. Bob blijft verrassen.

In het Diepe Zuiden van Amerika wonen de meeste aanhangers van de Tea-Party, de rechtse beweging van (meest) boze blanke oudere mannen. Sociologe Hochschild deed onderzoek naar hen en ging daarvoor een tijd wonen in Louisiana.

Connie Palmen schreef dit jaar het boekenweekessay. Ze sluit aan bij het thema van dit jaar, getiteld ‘Verboden vruchten’. Ze portretteert in het essay vier vrouwen die als moderne Eva’s de bestaande regels overtreden. Maar anders dan hun oermoeder straften zij zichzelf - met een trage vernietiging van hun leven.

Mohamed El Bachiri verloor vorig jaar bij de aanslagen in Brussel zijn innig geliefde vrouw Loubna. Zijn leven stortte in. De Belgische schrijver David van Reybrouck tekende zijn verlies op in korte hoofdstukken die doen denken aan het diepe snikken van een grondeloos verdriet.

Carson McCullers werd beroemd vanwege haar ‘The Heart Is a Lonely Hunter’. Ik las het boek een aantal jaren geleden. Ik was enthousiast. Daarom was ik meteen alert toen haar novelle ‘The Ballad of the Sad Cafe’ in een Nederlandse vertaling verscheen.

Drie heren die hun eigen sporen hebben getrokken in de vaderlandse popgeschiedenis hebben de handen ineen geslagen. En het resultaat mag er zijn. Boudewijn de Groot, Henny Vrienten en George Kooymans laten niet alleen zien wat ze zelf kunnen, maar halen ook in elkaar onverwachte kanten naar boven.