Was de vorige cd mij te orkestraal, op dit album staan voornamelijk ingetogen, folky nummers. Ze schuwt ook hier weliswaar niet het experiment en het schurende spoor. Maar de melodieën zijn schitterend en ontroerend. En de teksten zijn van een directe eenvoud.

De cd opent sterk met ‘Mantra’. En de tekst zet meteen de toon die je in andere nummers ook zult tegenkomen: mensen zijn kwetsbaar en leven ‘op de tast’ in een leeg universum. ‘Stardust in a universe ‘That is all that I am worth’. Dat klinkt wat troosteloos, maar is het niet. De muziek die er onder staat, laat meteen voelen hoe mensen betekenis kunnen geven aan een kwetsbaar bestaan.

Wat musici betreft heeft Sundfør een gelukkige hand van kiezen gehad met Greg Leisz, een bekende Amerikaanse gitarist die hier op de pedal steel prachtige muzikale tapijten legt. Hij zorgt op veel nummers voor een soundscape die naadloos aansluit bij de heldere stem van Sundfør.

Absoluut hoogtepunt is het tweede nummer ‘Reincarnation’. ‘Do you believe in Reincarnation? ‘Cause I thought I saw your soul’. De feeërieke zang gemengd met de pedal steel raakte me in het middenrif.

Maar al steekt ‘Reincarnation’ er wat mij betreft bovenuit, dat wil niet zeggen dat er mindere nummers zijn. Nergens zakt het album in. Ook niet als de pedal steel verwisseld wordt door de piano, door Sundfør zelf bespeeld. Het album eindigt uitbundig met ‘Mountaineers’ waarin alle registers toch nog opengetrokken worden.

De titelsong van de cd, ‘Music for People in Trouble’, is deels avant garde. Het zou passen onder een videoartwork. Jammer dat de gesproken tekst niet afgedrukt wordt in het cd-boekje, dat overigens mooi is uitgevoerd met intrigerende foto’s en alle teksten (op één na dus).

Luister zelf beneden eens naar ‘Reincarnation’. Juist in deze week waarin vele protestantse kerken de overledenen gedenken, krijgt dit nummer nog extra lading. Ik moest erbij denken aan een regel uit een tekst die ik altijd bij de kist uitspreek tot de overledenen: ‘Dat je nooit veraf zult zijn, maar telkens weer in iets herkenbaar’.

Of gebruikt Sundfør reïncarnatie als een metafoor voor een geliefde die na de breuk een nieuw leven heeft gevonden? Zou zomaar ook kunnen. Maar dat typeert goede kunst: veellaligheid. De Noorse zangeres is in mijn ogen daarin ruimschoots geslaagd.

Ik moet mijn oordeel van vorige maand nog eens goed overwegen. Toen schreef ik dat Sam Baker goede kans maakt om dit jaar mijn nummer 1 te worden. Maar ik ben erg aan het twijfelen gebracht.

https://www.youtube.com/watch?v=S4cpyFAHEmI

https://open.spotify.com/album/2ZAJbXL1xXF5JpmmjikGHa