Jeras maakte op een aantal teksten van Wesley melodieën. Met een verrassend resultaat. Wat een prachtige taal! Maar ook: wat een schitterende, verstilde muziek! Ik hoorde parallellen met Sufjan Stevens: breekbaar zingen met kopstem, gebruik van de banjo. Met verrassend gitaarspel dat doet denken aan het recentere werk van Paul Simon.

De eerste track Tabernacle is een gebed waarin de verteller vraagt of hij een heiligdom voor God mag zijn. Jeras zet meteen de toon met zijn lichte stem en sobere uitvoering. Our Humble Hearts Aspire doet wat middeleeuws of barokachtig aan. Op One Thing Needful horen we dan ineens naast de gitaar de banjo. Het lied kent het mooie refrein: ‘One thing needful, I require […] let love rule my whole desire.’ En dan hebben we nog maar de eerste drie nummers van dit buitengewone album gehad. Er volgt nog veel meer prachtigs.

Er staan twee nummers op met een bestaande melodie. Jesus Lover Of My Soul wordt a capella gezongen waarin Jeras laag op laag zingt: engelachtig! Come Thou Long Expected Jesus heeft de melodie van ‘onze’ Psalm 42. Dat vond ik iets minder verrassend.

Perfectly Restored steekt er wat mij betreft muzikaal bovenuit. We horen opeens een hobo, een bugel en een trompet. Maar ook dan sober en minimaal ingezet. Jeras weet in het algemeen met weinig middelen een zeer eerbiedige en overtuigende sfeer op te roepen. Het album besluit met het ontroerende Before We Transcend.

Charles Wesley zag ik altijd als een evangelisch theoloog en dichter, met als vooroordeel dat zijn teksten wel wat clichématig zouden zijn. Zeer onterecht! Op het hoesje schrijft Jeras over Wesley: ‘Hij drukte zichzelf uit in een bepaalde stijl toen de Engelse taal misschien wel op haar hoogtepunt van schoonheid en kracht was.’ De teksten op dit album zijn inderdaad wonderschoon. Dat Jeras ze omlijst met de mooiste muziek, zorgt voor een album met internationale allure.