Het album kwam al in maart uit. Maar ik had een aantal
luisterbeurten nodig om de waarde te gaan zien/horen. Dat gebeurt weleens meer.
Dan is de muziek meestal niet zo toegankelijk. Hier was het omgekeerd het
geval: het klonk niet bijster origineel. Waren mijn verwachtingen door die
juichende woorden van anderen te hoog gespannen? Ik denk het.

Maar na de cd meerdere kansen te hebben gegeven, drong tot mij door dat de liedjes het product zijn van een ervaren ambacht. Nee, ze zijn niet vernieuwend. Maar in hun genre (folk, pop, americana) zitten ze goed in elkaar. En wat een prachtige stem heeft Karin Bergquist! Samen met haar man Linford Detweiler (die de schrijver van de meeste songs is) vormt ze het duo Over The Rhine.

Het allermooiste nummer is trouwens wel van de hand van Karin: Given Road. Met het prachtige pedal steel-spel van Greg Leisz. Nu ben ik bevooroordeeld: Greg is een van mijn favoriete musici (zie ook deze recensie). Maar het nummer zelf staat als een huis. Smartelijk bezingt Karin het gemis van een geliefde.

Maar er zijn meer mooie nummers. Let You Down bijvoorbeeld, met die prachtige
frase: If grieve is love without a place to
go. En daarmee raak ik een belangrijk punt, want de teksten zijn ook
niet flauw. Ze hebben kwaliteit, bevatten soms intertekstualiteit (in Leavin’ Days klinkt met ‘To rage, rage against the dying’ een
hint naar Dylan Thomas), maar worden nergens zweverig.

Voor dat laatste was ik een beetje bang, omdat Over The
Rhine bekend staat als ‘christelijke band’. Maar mijn angst was niet terecht.
Religieuze verwijzingen genoeg ook op dit album. Maar nergens over the top. En ja, dan mag je met May God Love You wel even uitpakken. Kortom,
ik ben om.

Mooi album. En nog eens goed verzorgd ook met een schitterende cover, mooie binnenfoto’s en een stijlvol tekstboekje. Van dat laatste zijn er trouwens twee: in het tweede staan de namen van tientallen fans die het album kennelijk met hun ondersteuning mogelijk gemaakt hebben.