Ritter tapt uit vele vaatjes. Ook op deze cd. Na een hymne-achtige song zonder tekst (‘Shaker Love Song’) volgt meteen het aanstekelijke ‘Showboat’ met een stevige beat. En een ontroerende ballade als ‘Thunderbolt’s Goodnight’ klinkt uit zijn mond net zo overtuigend als de countrysong ‘Feels Like Lightning’.

‘When Will I Be Changed’ is een gospel. Overigens zonder het woord ‘God’ te noemen. Dat is wel het geval in ‘O Lord, Pt. 3’ , waarin op een vrolijke melodie de refreinwoorden klinken: ‘O Lord, will you ever have a plan for me?’ En ook in andere nummers komen Bijbelse echo’s voor. Maar of Ritter zo’n gelovige is, dat blijft in het duister. En dat is prima ook. Want niets is zo vervelend als een artiest die je zijn geloof opdringt.

Er staan ook songs op dit album die niet meteen weerklank bij mij kregen. Maar bij herbeluisteren vond ik die misschien nog wel het allermooist. Dat laat zien dat Ritter ook verschillende lagen in zijn muziek weet aan te brengen. Ik denk aan het ‘Myrna Loy’ en met name het langgerekte ‘Dreams’ (dat me overigens deed denken aan ‘Ain’t Talkin’ van Bob Dylan).

Josh Ritter beheerst dus vele stijlen. En die afwisseling maakt zijn werk zo aantrekkelijk. Ik was al enthousiast over zijn voorlaatste cd (zie hier), maar nu weet ik het zeker: Ritter heeft er een fan bij. Hij maakt albums met een constant hoog gehalte.

Ook op dit album wordt Ritter ondersteund door zijn vriend Zachariah Hickman. De twee zijn al sinds het eerste album van Ritter (dat hij maakte in zijn studietijd) onafscheidelijk. Maar de rest van zijn band mag er ook zijn. Zoals hij tijdens zijn optreden begin december in Nijmegen een aantal keren tussen de nummers door zelf zei: ‘What an incredible band!’ En hij leek, net zoals over het enthousiaste publiek, oprecht verrast.

https://www.youtube.com/watch?v=6CJ1ggiOeWQ

https://www.youtube.com/watch?v=-CUgANeNoOY

https://open.spotify.com/album/7aMeEmeclOVL7QxtWToBuW