Over verbeelding, geloof en de dingen die er werkelijk toe doen.
Is het verhaal van Johnny Cash al niet in ruime mate verteld? Dat is de vraag die popjournalist Robert Hilburn zich stelde. Hij deelde die vraag met Lou Robin, jarenlang Cash’ manager. Die antwoordde dat het verhaal van Cash voor zo’n twintig procent verteld was. Dat gaf Hilburn de moed om een nieuwe biografie te schrijven.
Ik moest dit boek een aantal maanden laten liggen (het kwam vorig jaar al uit), omdat ik andere voor moest laten gaan. Maar al die tijd lag het al naar me te lonken - ook door de foto van Johnny Cash op de cover. Toen ik er gelegenheid voor had, heb ik het dan ook gretig gelezen. En: met groot plezier!
In ‘Trouw’ las ik een lovende recensie van dit boek en daarom schafte ik het aan. De titel met het woord ‘toptheologen’ trok me ook aan – vooral omdat ik een aantal namen van deze eredivisie van de theologie niet kende. En ja, als je als dorpsdomineetje een beetje bij wilt blijven, moet je zo’n boek wel bestellen. Gretig begon ik dan ook te lezen.
Met '4.2.01' signeerde Harry Mulisch op de betreffende datum mijn exemplaar van zijn boek ‘Siegfried’. Veelbetekenend! De getallen in afnemende reeks vormen een strakke orde die zo kenmerkend was voor Mulisch. Toeval? Natuurlijk, want het was toevallige datum: 4 februari 2001. En toch, toeval bestond niet bij Mulisch.
Een hele roman over een avond stand-upcomedy – je moet het maar aandurven. De Israëlische schrijver David Grossman had het lef. In een zaaltje op een industrieterrein bij Tel Aviv treedt Dovele Grinstein op. Het is een vreemd optreden: hij krijgt het spaarzame publiek nauwelijks aan het lachen.
We zijn druk, druk, druk. Maar is dat alleen een verschijnsel van onze tijd? ‘Nee,’ zegt denker des vaderlands Marli Huijer in haar nieuwste boek ‘Ritme’. ‘Nieuwste’…nou ja, niet helemaal. Het boek verscheen al in 2011, maar zij herschreef het. Ze laat (opnieuw) zien dat het gevoel opgejaagd te worden mensen ook al in vroeger tijden parten speelde.
Roeta Tavori, lerares op een middelbare school, vertelt aan een onderzoekster de bizarre geschiedenis van haar familie. Die geschiedenis gaat terug tot het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw. Toen werd in de joodse nederzetting waar Roeta nog steeds woont, door haar grootvader Zeëv een moord gepleegd - een gebeurtenis die de levens van zijn kleinkinderen nog steeds beïnvloedt.
