Rob van Scheers is een groot kenner van de popmuziek. Hij is cultuurreporter voor weekblad Elsevier en medewerker van de Volkskrant. In die hoedanigheid schreef hij al menig stuk over hedendaagse muziek. En aan de basis van 'Drie akkoorden en de waarheid' liggen dan ook veel artikelen die hij eerder schreef. Maar nu krijgen ze een nieuw kader: de levensloop van een mens.

Het boek is verdeeld in zeven levensstappen. En bij elke levensstap bespreekt Van Scheers talloze liedjes, concertervaringen en weetjes over artiesten. Zo behandelt hij in het eerste hoofdstuk (over geboorte en jeugdjaren) onder meer het thema vaders en zonen, de geboorte zelf, de moeder van Elvis en liedjes over moeders in het algemeen.

De afwisseling van verschillende thema's en genres (er staan bijvoorbeeld ook interviews in) geeft het boek een flinke vaart. Je gaat in sneltreinvaart van het een naar het ander. Maar altijd op zo'n manier dat je niet wilt stoppen. Elk onderdeeltje smaakt naar meer. Ik las het dan ook in één adem uit.

Toen ik het boek dichtsloeg was ik vol bewondering voor de kennis van de schrijver. Maar ook voor zijn herinnering. Hij weet nog wat voor weer het was tijdens het eerste concert van Bob Dylan in Nederland. Ik was toen ook in De Kuip, maar de details die Van Scheers nog weet, was ik allang vergeten.

Een popliedje is in zijn ogen een polaroid uit het volle leven. Wel, dan weet hij met popmuziek een mooi fotoboek te maken van een mensenleven. Dat de auteur niet alleen een kenner is van popmuziek, toont hij aan het slot. Van Scheers besluit namelijk met een werk van Arvo Pärt: Cantus in Memoriam Benjamin Britten. Maar toch is het een puzzelstukje dat past in een prachtig geheel.