Preken

Preken

Op deze zondag werden vier jonge gemeenteleden bevestigd in het ambt van ouderling. Maar het was ook zondag van het werelddiaconaat. Twee niet-gelijksoortige zaken? Toch niet. De lezing van deze dag verbindt ze. Dat verhaal ging over de roeping van Jesaja
Veel gelovigen hebben een laag zelfbeeld; geloof ik wel genoeg? Je zou weleens los willen komen van die eeuwige twijfel en onzekerheid van je. Paulus lijkt de minst geschikte persoon om je te helpen. Maar in werkelijkheid heeft hij je dan wel iets te bieden: hij haalt de kramp uit het geloof.
Johannes kondigt een gericht aan. Hij doelt duidelijk op de komst van Jezus. Maar als Jezus ten tonele verschijnt, volgt er geen gericht maar een doop. De vroege kerk had daar nog moeite mee: Jezus was toch zonder zonden? Maar het meest trouwe kind toont zich solidair met zondaars. Toen ging de hemel open.
2015 was een bewogen jaar. Waren we eerst nog in de ban van de crisis rond Griekenland, al snel werd dat verdrongen door ander nieuws: vluchtelingenstromen, aanslagen. Het pessimisme groeide in onze samenleving. In deze preek wordt naast die actualiteit het verhaal gelegd waarmee het joodse volk het synagogaal jaar afsluit: het uitzicht van Mozes over het beloofde land.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Kort

    Moestuinieren op tuin 1: Tegenslag

    Bij ons op het tuincomplex melden zich af en toe nieuwe gegadigden. Ze beginnen allemaal met groot enthousiasme. Maar er zijn er bij die je al snel ziet worstelen. Ze hebben het bijhouden van een tuin onderschat.

  • Column

    Engelen

    De vrouwelijke voorzitter van de kerkenraad van de Protestantse Kerk van Engelen (Brabant) las het in de reportage van Nieuwsuur voor: ‘Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen geherbergd’ (Hebreeën 13: 1-2). Ik vond dat erg moedig van haar. Zeker in een dorp waarin vooral vrouwen het te verduren kregen.

  • Boek

    Een schraal deel van ons brein neemt alles over

    Dat er twee manieren zijn om naar de werkelijkheid te kijken is geen nieuws. Maar de Britse psychiater en voormalig literatuurwetenschapper Iain McGilchrist verbindt deze twee zienswijzen met het verdeelde brein van de mens. En hij laat zien dat de overheersing van de linker- over de rechterhersenhelft, die onze westerse geschiedenis typeert, een groot gevaar in zich draagt.

  • Column

    De papklok

    In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.

Kerst geldt als het meest toegankelijke feest van het christendom. Met Pasen vieren we een tegendraadse boodschap: iemand staat op uit de dood. Pinksteren gaat over de heilige Geest - lekker vaag. Maar de geboorte van een kind, dat is concreet én vertederend. Maar is Kerst echt zo 'gemakkelijk'?
Het is bijna Kerst. Zacharias en Elisabet worden vader en moeder van een kind dat de messias voor zal gaan. Zacharias kan voor het eerst in lange tijd weer spreken. Het is alsof de sluisdeuren van zijn hart worden opengezet. De vreugde kolkt naar buiten!
Het kerstevangelie is een boodschap die al onze rationele kaders te buten gaat. God wordt mens. Dat past niet in ons denkend hoofd. Van de weeromstuit wordt wel geprobeerd om de boodschap vervolgens acceptabel te maken voor ons vestand. Maar deze preek is een pleidooi voor het onaangetast laten van het mysterie.
Ik voerde gesprekken met vrienden en jonge gemeenteleden over de toekomst van kerk en geloof. Die vrienden en gemeenteleden waren niet optimistisch. Na die gesprekken viel mijn oog op een zin uit de boodschap van de engel Gabriël aan Zacharias. Een hoopvolle boodschap. Mooi om advent mee te beginnen
We blijven behoefte houden aan rituelen. Zo gedenken veel kerken op de laatste zondag van het kerkelijk jaar hun doden. Er worden kaarsen aangestoken. De namen worden nog één keer genoemd. In Korinte hadden de gelovigen ook een ritueel om hun liefde voor de doden te uiten.
In onze gemeente wordt het pastoraat gereorganiseerd. De preek speelt daarop in. Gelezen werd het verhaal van het verloren schaap. Geen idyllisch of sentimenteel verhaal.