Preken

Preken

Op deze zondag werden vier jonge gemeenteleden bevestigd in het ambt van ouderling. Maar het was ook zondag van het werelddiaconaat. Twee niet-gelijksoortige zaken? Toch niet. De lezing van deze dag verbindt ze. Dat verhaal ging over de roeping van Jesaja
Veel gelovigen hebben een laag zelfbeeld; geloof ik wel genoeg? Je zou weleens los willen komen van die eeuwige twijfel en onzekerheid van je. Paulus lijkt de minst geschikte persoon om je te helpen. Maar in werkelijkheid heeft hij je dan wel iets te bieden: hij haalt de kramp uit het geloof.
Johannes kondigt een gericht aan. Hij doelt duidelijk op de komst van Jezus. Maar als Jezus ten tonele verschijnt, volgt er geen gericht maar een doop. De vroege kerk had daar nog moeite mee: Jezus was toch zonder zonden? Maar het meest trouwe kind toont zich solidair met zondaars. Toen ging de hemel open.
2015 was een bewogen jaar. Waren we eerst nog in de ban van de crisis rond Griekenland, al snel werd dat verdrongen door ander nieuws: vluchtelingenstromen, aanslagen. Het pessimisme groeide in onze samenleving. In deze preek wordt naast die actualiteit het verhaal gelegd waarmee het joodse volk het synagogaal jaar afsluit: het uitzicht van Mozes over het beloofde land.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Column

    Oplichting

    Zojuist opgebeld door een gewoon 06-nummer. Ik kreeg een computerstem te horen die meldde dat ik werd opgebeld door Amazon-security. Er zou een I-phone op mijn account besteld zijn van ruim 900 euro. Dit werd aangemerkt als een verdachte transactie. Als ik die niet besteld had moest ik een 1 indrukken.

  • Boek

    Zet een dichter en een theoloog bij elkaar

    Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.

  • Column

    Overdenking over de overdenking

    Wanneer je elders als gastpredikant voorgaat, krijg je meestal van te voren een format van de orde van dienst toegestuurd. Dan zie je wat de liturgische gewoonte ter plaatse is. Je kunt er de liederen en Bijbellezingen op invullen en terugsturen.

Kerst geldt als het meest toegankelijke feest van het christendom. Met Pasen vieren we een tegendraadse boodschap: iemand staat op uit de dood. Pinksteren gaat over de heilige Geest - lekker vaag. Maar de geboorte van een kind, dat is concreet én vertederend. Maar is Kerst echt zo 'gemakkelijk'?
Het is bijna Kerst. Zacharias en Elisabet worden vader en moeder van een kind dat de messias voor zal gaan. Zacharias kan voor het eerst in lange tijd weer spreken. Het is alsof de sluisdeuren van zijn hart worden opengezet. De vreugde kolkt naar buiten!
Het kerstevangelie is een boodschap die al onze rationele kaders te buten gaat. God wordt mens. Dat past niet in ons denkend hoofd. Van de weeromstuit wordt wel geprobeerd om de boodschap vervolgens acceptabel te maken voor ons vestand. Maar deze preek is een pleidooi voor het onaangetast laten van het mysterie.
Ik voerde gesprekken met vrienden en jonge gemeenteleden over de toekomst van kerk en geloof. Die vrienden en gemeenteleden waren niet optimistisch. Na die gesprekken viel mijn oog op een zin uit de boodschap van de engel Gabriël aan Zacharias. Een hoopvolle boodschap. Mooi om advent mee te beginnen
We blijven behoefte houden aan rituelen. Zo gedenken veel kerken op de laatste zondag van het kerkelijk jaar hun doden. Er worden kaarsen aangestoken. De namen worden nog één keer genoemd. In Korinte hadden de gelovigen ook een ritueel om hun liefde voor de doden te uiten.
In onze gemeente wordt het pastoraat gereorganiseerd. De preek speelt daarop in. Gelezen werd het verhaal van het verloren schaap. Geen idyllisch of sentimenteel verhaal.