Soms staat een Bijbeltekst anders in je geheugen gegrift dan in de Bijbel zelf. Dat overkwam mij met het gedeelte van deze zondag. Ik dacht dat Jezus had gezegd: 'De Geest is als de wind.' Maar hij zei zoiets als: "De gelovige is als de wind.' Geloven - een kwetsbaar en vluchtig goedje.
Preken
Preken
Meestal wordt met Pinksteren in kerken het verhaal uit Handelingen 2 gelezen. Maar deze zondag begonnen wij iets eerder. Daar horen we hoe Mattias wordt als opvolger van Judas gekozen. Maar in het vervolg van de Bijbel wordt er met geen woord meer over hem gerept. In de dienst werden nieuwe ambtsdragers bevestigd.
We gaan van Pasen naar Pinksteren. Dat merken we in de lezingen. Jezus gaat niet alleen zijn vertrek aankondigen, hij belooft dat de Geest voor hem in de plaats zal komen. En dan zegt hij iets opmerkelijks.
Deze preek werd gehouden in een doopdienst. In onze kerk is het gewoonte doopouders te vragen een zegenwens over hun kinderen uit te spreken. In de preek stond een zegenwens van een Amerikaanse dichter centraal.
Recente Stukken
Alle artikelen →Column Oplichting
Zojuist opgebeld door een gewoon 06-nummer. Ik kreeg een computerstem te horen die meldde dat ik werd opgebeld door Amazon-security. Er zou een I-phone op mijn account besteld zijn van ruim 900 euro. Dit werd aangemerkt als een verdachte transactie. Als ik die niet besteld had moest ik een 1 indrukken.
- Kort
Poëzie sprokkelen: Galway Kinnell - Eerste lied
Galway Kinnell (1927—2014) was een Amerikaanse dichter. In een bloemlezing met als thema 'Joy' kwam ik dit wat wonderlijke gedicht tegen. Ik vertaalde het.
- Boek
Zet een dichter en een theoloog bij elkaar
Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.
Column Overdenking over de overdenking
Wanneer je elders als gastpredikant voorgaat, krijg je meestal van te voren een format van de orde van dienst toegestuurd. Dan zie je wat de liturgische gewoonte ter plaatse is. Je kunt er de liederen en Bijbellezingen op invullen en terugsturen.
Hoewel in mijn soort kerk het geloof in een hel niet of nauwelijks meer een rol lijkt te spelen, zit hij toch nog in de hoofden van veel mensen. In mijn pastorale werk stuit ik regelmatig op mensen die zich zorgen maken over de toekomst van zichzelf en hun geliefden. Wat als het toch eens waar is? Tijd om eens een andere lijn in de Bijbel te laten zien.
Op de allereerste Paasdag verscheen Jezus het allereerst aan volgelingen in de rand: de Emmaüsgangers. Niet in de kring van zijn directe discipelen dus. Althans, zo gaat het in de versie van Lucas. Maar ook deze onbekende volgelingen herkennen Jezus aanvankelijk niet. Pas aan tafel gaan hun ogen open. Die tafel is dus belangrijk.
We realiseren het ons in de kerk niet altijd, maar Pasen begon met een atheïstische reflex. De eerste volgelingen van Jezus geloofden er niets van. De boodschap riep behalve ongeloof ook schrik op. Schrik voor het slechte, maar ook het goede. De preek werd gehouden in een dienst waarin twee jonge gemeenteleden belijdenis deden. Omdat geloven nooit twijfel voorgoed achter zich laat.
Op Witte Donderdag gedenkt de kerk het laatste avondmaal. Nog één keer vierde Jezus het Pesachmaal met zijn leerlingen. Hij had er naar verlangd, zei hij. Op dat verlangen focust de overdenking die ik tijdens deze dienst uitsprak.
Biddag voor Gewas en Arbeid - het is voor velen een onbekende dag. Maar binnen kerken is het vanouds een dag waarop aandacht wordt besteed aan werk en onze dagelijkse boterham, aan economie dus. De bede 'Geef ons heden ons dagelijks brood' wordt in de preek gelegd naast de sterk veranderen economische wereld van vandaag.
De dienst waarin deze preek werd gehouden was een doopdienst. Het verhaal over de verheerlijking op de berg, dat in deze dienst centraal stond, wordt verbonden met de wens dat de dopelingen topervaringen zullen kennen in hun leven. Maar ook met de wens dat zij zullen weten dat geluk niet maakbaar is.