Preken

Preken

Op Facebook zag ik dat een collega via de post een cadeau had gekregen. Zonder afzender. Je piekert je dan suf: van wie heb ik het gekregen? Maar misschien maakt dat het cadeau alleen nog maar groter. Er staat geen verplichting tegenover. Is het zo ook niet met het leven zelf?
'Eén keer trek je de conclusie: vriendschap is een illusie' - woorden die de band Het Goede Doel ooit zong. Een beetje cynisch, maar wel begrijpelijk als je keer op keer in vriendschap teleur bent gesteld. Maar dan is deze oneliner wat hoopgevende: 'Een vriendschap die eindigt is nooit begonnen.' Echte vriendschap blijft. Daarover gingen ook de twee Bijbelgedeelten van deze zondag.
De kerk moet anders. Dat is teneur van een rapport van de Protestantse Kerk in Nederland. Het heet Kerk 2025. De positie van de kerk in de samenleving verandert sterk. Daarom moeten we inspelen op nieuwe vormen van kerk-zijn. Deze preek gaat daarop in.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Boek

    God in Golden?

    Ik aarzel: vind ik dit nu een goed boek of niet? Ik ben niet de enige, merkte ik toen ik wat op het internet rondkeek. Je vindt er lovende besprekingen, maar ook kritische kanttekeningen. Ik hink zelf op twee gedachten. Een bestseller is het wel. Met een opmerkelijke achtergrond.

  • Column

    Ruhe und Frieden

    Wij hebben onze kleinzoon van vijf uit Duitsland te logeren. Belangrijkste gevolg? Al het wereldnieuws verdwijnt naar de achtergrond. Het doet er even niet toe. Waar ik normaal de dag begin met Trouw, The New York Times en artikelen van de Groene Amsterdammer, eisen nu heel andere dingen de aandacht op.

  • Column

    Boer-dichter-schrijver-activist Wendell Berry overleden

    Wendell Berry is dood. Zijn naam zal u misschien niets zeggen. Hij was ook niet bekend in Nederland. Bij mijn weten is geen van zijn boeken ooit in het Nederlands vertaald. Boeken - hij was dus schrijver. Maar ook boer. Een bijzondere.

  • Boek

    Een domineesgezin van vlees en bloed

    Wanneer in de literatuur dominees ter sprake komen is dat nogal eens negatief, ja, vaak op het karikaturale af. Franzen doorbreekt dat beeld met een monumentale roman waarin alle personages van het domineesgezin Hildebandt uit Chicago mensen van vlees en bloed zijn. Ik las zijn boek vijf jaar na verschijning.

Soms staat een Bijbeltekst anders in je geheugen gegrift dan in de Bijbel zelf. Dat overkwam mij met het gedeelte van deze zondag. Ik dacht dat Jezus had gezegd: 'De Geest is als de wind.' Maar hij zei zoiets als: "De gelovige is als de wind.' Geloven - een kwetsbaar en vluchtig goedje.
Meestal wordt met Pinksteren in kerken het verhaal uit Handelingen 2 gelezen. Maar deze zondag begonnen wij iets eerder. Daar horen we hoe Mattias wordt als opvolger van Judas gekozen. Maar in het vervolg van de Bijbel wordt er met geen woord meer over hem gerept. In de dienst werden nieuwe ambtsdragers bevestigd.
We gaan van Pasen naar Pinksteren. Dat merken we in de lezingen. Jezus gaat niet alleen zijn vertrek aankondigen, hij belooft dat de Geest voor hem in de plaats zal komen. En dan zegt hij iets opmerkelijks.
Deze preek werd gehouden in een doopdienst. In onze kerk is het gewoonte doopouders te vragen een zegenwens over hun kinderen uit te spreken. In de preek stond een zegenwens van een Amerikaanse dichter centraal.
Hoewel in mijn soort kerk het geloof in een hel niet of nauwelijks meer een rol lijkt te spelen, zit hij toch nog in de hoofden van veel mensen. In mijn pastorale werk stuit ik regelmatig op mensen die zich zorgen maken over de toekomst van zichzelf en hun geliefden. Wat als het toch eens waar is? Tijd om eens een andere lijn in de Bijbel te laten zien.
Op de allereerste Paasdag verscheen Jezus het allereerst aan volgelingen in de rand: de Emmaüsgangers. Niet in de kring van zijn directe discipelen dus. Althans, zo gaat het in de versie van Lucas. Maar ook deze onbekende volgelingen herkennen Jezus aanvankelijk niet. Pas aan tafel gaan hun ogen open. Die tafel is dus belangrijk.