Schaamte en mededogen – ze vochten in mij om voorrang. Ik keek naar de film ‘Amy’. Ik werd voyeur in haar leven. Het is door de vorm van de documentaire. Ze bestaat uit filmfragmenten van vrienden, familieleden én journalisten, die schaamteloos de onttakeling van zangeres Amy Winehouse in beeld brengen. Zonder verweer van de persoon in kwestie.

In ‘Trouw’ las ik een lovende recensie van dit boek en daarom schafte ik het aan. De titel met het woord ‘toptheologen’ trok me ook aan – vooral omdat ik een aantal namen van deze eredivisie van de theologie niet kende. En ja, als je als dorpsdomineetje een beetje bij wilt blijven, moet je zo’n boek wel bestellen. Gretig begon ik dan ook te lezen.

Ik kon nog voor € 12,50 een kaartje kopen voor zijn concert in Paradiso op 15 januari a.s.. Maar ik kan je verzekeren dat die prijzen vanaf nu zullen stijgen. Isbell wordt nu al tot de beste singer-songwriters van Amerika gerekend.

Ontdoe gospel van alle overbodige franje: orgel, koren, handgeklap en je houdt de kern over. Dat was de gedachte van twee Nederlandse muzikanten. Ze vroegen Michelle David om hun project gestalte te geven.

Muscle Shoals - de meeste mensen zullen er nog nooit van gehoord hebben. Het is dan ook maar een kleine plaats op de grens van de staat Alabama. Maar hier staan twee studio's waar muziekgeschiedenis werd geschreven. Twee jaar geleden verscheen er een documentaire over de geschiedenis van deze studio's.

Met '4.2.01' signeerde Harry Mulisch op de betreffende datum mijn exemplaar van zijn boek ‘Siegfried’. Veelbetekenend! De getallen in afnemende reeks vormen een strakke orde die zo kenmerkend was voor Mulisch. Toeval? Natuurlijk, want het was toevallige datum: 4 februari 2001. En toch, toeval bestond niet bij Mulisch.

Een hele roman over een avond stand-upcomedy – je moet het maar aandurven. De Israëlische schrijver David Grossman had het lef. In een zaaltje op een industrieterrein bij Tel Aviv treedt Dovele Grinstein op. Het is een vreemd optreden: hij krijgt het spaarzame publiek nauwelijks aan het lachen.

We zijn druk, druk, druk. Maar is dat alleen een verschijnsel van onze tijd? ‘Nee,’ zegt denker des vaderlands Marli Huijer in haar nieuwste boek ‘Ritme’. ‘Nieuwste’…nou ja, niet helemaal. Het boek verscheen al in 2011, maar zij herschreef het. Ze laat (opnieuw) zien dat het gevoel opgejaagd te worden mensen ook al in vroeger tijden parten speelde.

Eén verhaal, maar dan twee keer verfilmd vanuit het perspectief van elk van de twee hoofdrolspelers – dat is de filmische vondst van Ned Benson die een prachtig tweeluik heeft opgeleverd. Ik las destijds de recensies, miste desondanks de film(s) in de bioscoop, maar leve ‘On Demand’! Deze week zag ik ze op twee achtereenvolgende avonden op mijn eigen tv.

Gregory Page is een redelijk onbekende singer-songwriter uit San Diego. Maar wonderlijk genoeg geldt die onbekendheid misschien nog het minst voor Nederland: de meeste weerklank krijgt hij namelijk hier. Hij toert dan ook regelmatig in onze contreien.