Preken

Preken

Vergeving en genade zijn de kernwoorden van het geloof. Maar je kunt ze ook te snel of te gemakkelijk gebruiken. Want vergeving is er nooit zonder pijn of consequenties. We luisterden in deze dienst naar de gelijkenis van de man die zijn huis bouwde op een rots en de man die zijn huis bouwde op zand. En we lezen het verhaal over Petrus die door Jezus weer in genade aangenomen wordt. Maar dat is iets heel anders dan: zand erover.
Het coronavirus heerste ook deze dag. We konden als gemeente niet samenkomen. En dus ook niet het avondmaal vieren, zoals we juist op Witte Donderdag graag doen. Tegelijk was het deze dag de 75-ste sterfdag van Dietrich Bonhoeffer. Het komt allemaal in deze overdenking samen.
In deze tijden van corona zijn de kerken op zondag leeg. Ook de onze. Maar er werd wel een dienst gehouden die livestream werd uitgezonden. Daarin hield ik de preek. Over een gelijkenis van Jezus die we anders ook gelezen zouden hebben. Maar nu viel er een apart licht op.
De coronacrisis grijpt om zich heen. Tal van activiteiten moeten worden afgelast. Kerkdiensten mogen niet meer worden gehouden. Deze preek werd gehouden tijdens een livestreamings-dienst. De lezing was er niet op uitgekozen, maar bood verrassend veel raakvlakken met de actuele situatie.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Column

    Oplichting

    Zojuist opgebeld door een gewoon 06-nummer. Ik kreeg een computerstem te horen die meldde dat ik werd opgebeld door Amazon-security. Er zou een I-phone op mijn account besteld zijn van ruim 900 euro. Dit werd aangemerkt als een verdachte transactie. Als ik die niet besteld had moest ik een 1 indrukken.

  • Boek

    Zet een dichter en een theoloog bij elkaar

    Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.

  • Column

    Overdenking over de overdenking

    Wanneer je elders als gastpredikant voorgaat, krijg je meestal van te voren een format van de orde van dienst toegestuurd. Dan zie je wat de liturgische gewoonte ter plaatse is. Je kunt er de liederen en Bijbellezingen op invullen en terugsturen.

De Bijbel kun je niet klakkeloos Gods Woord noemen. Dat blijkt ook uit het verhaal van deze zondag: de verzoeking van Jezus in de woestijn. De duivel schudde moeiteloos een Bijbelwoord uit zijn mouw. Maar toch las Jezus zijn weg af uit de Schrift. Wat is dan het verschil tussen het ene en het andere Bijbelgebruik?
In deze doopdienst lazen we het verhaal over Mozes in zijn biezen mandje. Nou ja, 'biezen mandje'. Je kunt ook zeggen: arkje van paper. Mozes begon zijn leven op een uiterst kwetsbare manier. Heel andere tijd dan de onze. Maar toch kan zijn verhaal ook een symbool zijn voor de levens van onze kinderen.
Jezus gaf zijn volgelingen het grootste compliment. De kerk zwakte het af. Nee sterker, keerde het om. Waarom kunnen wij zo slecht omgaan met complimenten? Deze overdenking werd gehouden in een dienst van Schrift en Tafel.
Rare titel voor een preek. Ik heb hem niet van mezelf, maar van een journalist. En hij bedoelde het positief. Je zou hem boven het evangelie kunnen schrijven. Ik plaatste hem boven twee Bijbelgedeelten waarin Jezus een profielschets geeft van de mensen naar zijn hart. Deze preek werd gehouden op een zondag voor het werelddiaconaat. We begonnen als gemeente een nieuw project: voor gevangenen in Albanië.
Als start van een week van gebed voor eenheid van de kerken werd in onze kerk een oecumenische dienst gehouden met tien Papendrechts kerken. Ik mocht de overdenking doen. Ik volgde de lezing van de Raad van Kerken, aangedragen dor kerken in Malta.