In deze doopdienst hield ik deze overdenking. Het was de tweede in een serie over de schoonheid. En wat is er mooier dan een kind? Jezus plaatte het in het midden. Vanzelfsprekend? Niet als je kijkt naar de tijd waarin hij leefde.
Preken
Preken
Dit is de eerste in een serie diensten over de schoonheid. Ze is de derde uit de drieslag: het ware, het goede en het schone. De eerste twee komen binnen het protestantisme ruim aan bod. Maar de schoonheid is soms een ondergeschoven kindje. Deze preek gaat over de schoonheid van schepping en Gods verhaal met mensen
Wijsheid vraagt om bedachtzaamheid, ook in luisteren en spreken. Naast een aforisme uit Spreuken luisterden we naar Jacobus 1,19-26. In deze dienst werden nieuwe ambtsdragers bevestigd.
Je hoort het nog weleens zeggen: ‘Ik leef met je mee hoor!’ Of: ‘In het pastoraat komt het aan op meelijden met de ander.’ Of nog zo één: ‘Dat is iemand met empathie.’ Empathie: het vermogen om je te verplaatsen in een ander. Maar Spreuken spreekt met een andere mond.
Recente Stukken
Alle artikelen →- Kort
Moestuinieren op tuin 1: Tegenslag
Bij ons op het tuincomplex melden zich af en toe nieuwe gegadigden. Ze beginnen allemaal met groot enthousiasme. Maar er zijn er bij die je al snel ziet worstelen. Ze hebben het bijhouden van een tuin onderschat.
- Column
Engelen
De vrouwelijke voorzitter van de kerkenraad van de Protestantse Kerk van Engelen (Brabant) las het in de reportage van Nieuwsuur voor: ‘Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen geherbergd’ (Hebreeën 13: 1-2). Ik vond dat erg moedig van haar. Zeker in een dorp waarin vooral vrouwen het te verduren kregen.
- Boek
Een schraal deel van ons brein neemt alles over
Dat er twee manieren zijn om naar de werkelijkheid te kijken is geen nieuws. Maar de Britse psychiater en voormalig literatuurwetenschapper Iain McGilchrist verbindt deze twee zienswijzen met het verdeelde brein van de mens. En hij laat zien dat de overheersing van de linker- over de rechterhersenhelft, die onze westerse geschiedenis typeert, een groot gevaar in zich draagt.
- Column
De papklok
In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.
Hoe moet je leven als je leven kapot is? In een tweede dienst van een serie over Spreuken horen we dat een leven zonder hoop ziek maakt. Niet te snel opbeurende woorden spreken dus.
Begin van een serie preken over Spreuken. Vaak gaan preken over wat God voor ons kan doen of wat wij kunnen doen voor een ander. Maar Spreuken laat zien dat een mens ook voor zichzelf moet zorgen.
Het laatste oordeel - we zijn er verlegen mee of hebben het idee geschrapt uit ons geloof. Maar toch komen van tijd tot tijd op het leesrooster Bijbelgedeelten voorbij die wat dat betreft onrustig maken. Liever overslaan? 'Niet doen' zou ik zeggen. Ga de confrontatie aan. Vaak blijkt dat bestaande beelden dan door de teksten worden bijgesteld.
Goed en kwaad - het lijkt soms zo gemakkelijk om ze te onderscheiden. Maar de werkelijkheid is complexer en verwarrender dan een simpel of-of-denken. Dat laat ook een gelijkenis van Jezus zien
In de beginperiode van de coronacrisis deed zich een wonderlijk neveneffect voor: we gingen massaal ons huis opruimen. Er stonden files bij kringloopwinkels en gemeentelijke stortplaatsen. Het werd een symbool voor een geestelijk proces waarin veel mensen reflecteerden op de vraag: wat doet er toe in het leven en wat is overbodig? Deze preek legt naast dat fenomeen een woord van Jezus.
Papendrecht ligt in de buurt van de molens van Kinderdijk. Die vormen het aanknopingspunt voor deze preek over Pinksteren. Zoals de molens draaien door de wind, zo wordt de kerk aangedreven door de Geest van God. Maar niet ten bate van zichzelf.