Preken

Preken

Nu ik mijn laatste weken als wijkpredikant inga (ik ga met pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. Deze zondag: de eerste lach. Die is van Abraham. Maar of het zo'n vreugdevolle lach is?
Het Bijbelverhaal van deze zondag vertelt dat Jezus in zijn oorspronkelijke woonplaats Nazaret geen wonderen kon doen. Wat was er aan de hand? Zijn voormalige dorpsgenoten leden aan 'nothing-buttery', een kwaal die tot op de dag van vandaag nog voorkomt.
Het verhaal van Marta en Maria is behalve een verhaal over twee personen, ook een verhaal over twee levenswijzen. Je zou kunnen zeggen dat de levenshouding van Marta in onze samenleving dominant is: doenerig en extravert. Maar is dat niet eenzijdig? Het verhaal is dan ook een spiegel voor de ziel.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Column

    Oplichting

    Zojuist opgebeld door een gewoon 06-nummer. Ik kreeg een computerstem te horen die meldde dat ik werd opgebeld door Amazon-security. Er zou een I-phone op mijn account besteld zijn van ruim 900 euro. Dit werd aangemerkt als een verdachte transactie. Als ik die niet besteld had moest ik een 1 indrukken.

  • Boek

    Zet een dichter en een theoloog bij elkaar

    Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.

  • Column

    Overdenking over de overdenking

    Wanneer je elders als gastpredikant voorgaat, krijg je meestal van te voren een format van de orde van dienst toegestuurd. Dan zie je wat de liturgische gewoonte ter plaatse is. Je kunt er de liederen en Bijbellezingen op invullen en terugsturen.

De menselijke maat - de woorden klinken nogal eens de laatste tijd. Dan gaat het over het negeren van die menselijke maat door de overheid. Maar het verontachtzamen daarvan zit in héél onze cultuur. En wie weet is het wel iets van alle tijden. In Numeri lezen we er ook over. Het wordt Mozes teveel. Zijn draaglast gat zijn draagkracht te boven.
Bij 'het eeuwige leven' denken de meeste mensen al snel aan het hiernamaals. Maar de schrijver van de Johannesbrief dacht ook aan dit leven. Het had alles te maken met het geheim dat hij in Jezus op het spoor was gekomen.
Met Pasen breekt een jubeltoon los. Na veertig dagen ingetogenheid kunnen we weer ópgetogen zijn. Maar de allereerste Paasdag begon voor de eerste volgelingen van Jezus anders. Alle evangelisten benadrukken: het begon met verlegenheid, schrik, somberheid, ontsteltenis, tranen en twijfels. En de evangelist Marcus spant de kroon: zijn evangelie eindigt daar.
Wij focussen vaak op tekorten en fouten en wat er is kan gaan. Juist: glas leeg of half vol? Zoiets speelt ook in het Bijbelverhaal dat deze morgen werd gelezen: het bekende verhaal over de wonderbare spijziging. Maar het wonder begin niet bij de handen van Jezus, maar bij zijn ogen.
Deze zondag stond het verhaal van de verheerlijking op de berg oip het rooster, maar we lazen ook een stukje uit de tweede Petrusbrief. Daarin wordt gerefereerd aan de verheerlijking, maar stuiten we ook op een bijzondere metafoor.
Waar leef je voor? Wat is de bestemming die bij je past? Het zijn vragen uit de onderstroom van ons leven. Soms komen ze aan de oppervlakte. Je kunt er maar beter aandacht aan besteden, want anders loop je fout. Ook Jezus moest erop letten. Daarover gaat deze preek.