Preken

Preken

Deze zondag lazen we Genesis 11,27-12,5 en Lucas 19,1-10.: verhalen die op het leesrooster stonden. Soms moet je zoeken naar een verbindingspunt tussen lezingen. Mooi als ze dan een thema bij elkaar naar boven roepen. Zoals in dit geval. Het ene verhaal laat zien dat mensen elkaar op weg kunnen helpen; het andere dat mensen elkaar in de weg kunnen staan.
De lezingen deze zondag waren Habakuk 3,1-3;16-19 en Lucas 17,1-10. In de preek ging ik vooral uit van de evangelielezing. Een schurende lezing. We horen krasse uitspraken van Jezus. Ze waren ook te kras voor de leerlingen van Jezus. 'Geef ons meer geloof,' verzuchtten ze.
De lezingen van deze zondag gaven genoeg aanleiding om aan te knopen bij de groeiende polarisatie in onze samenleving. Vooral de boerenprotesten beheersten die dagen het nieuws. We lazen een gedeelte uit de Wet van Mozes over lessen uit de geschiedenis.
De lezingen deze zondag waren: Spreuken 8, 22-31 en Johannes 3,1-16. Maar de preek focust vooral op een van de verzen uit het Johannes-gedeelte, waar Jezus iets zegt dat me triggerde. Ik had het altijd anders gelezen. Maar juist als je de ervaring hebt 'hè, staat dat er?', dan kan dat iets op gang zetten wat de moeite waard is.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Boek

    God in Golden?

    Ik aarzel: vind ik dit nu een goed boek of niet? Ik ben niet de enige, merkte ik toen ik wat op het internet rondkeek. Je vindt er lovende besprekingen, maar ook kritische kanttekeningen. Ik hink zelf op twee gedachten. Een bestseller is het wel. Met een opmerkelijke achtergrond.

  • Column

    Ruhe und Frieden

    Wij hebben onze kleinzoon van vijf uit Duitsland te logeren. Belangrijkste gevolg? Al het wereldnieuws verdwijnt naar de achtergrond. Het doet er even niet toe. Waar ik normaal de dag begin met Trouw, The New York Times en artikelen van de Groene Amsterdammer, eisen nu heel andere dingen de aandacht op.

  • Column

    Boer-dichter-schrijver-activist Wendell Berry overleden

    Wendell Berry is dood. Zijn naam zal u misschien niets zeggen. Hij was ook niet bekend in Nederland. Bij mijn weten is geen van zijn boeken ooit in het Nederlands vertaald. Boeken - hij was dus schrijver. Maar ook boer. Een bijzondere.

  • Boek

    Een domineesgezin van vlees en bloed

    Wanneer in de literatuur dominees ter sprake komen is dat nogal eens negatief, ja, vaak op het karikaturale af. Franzen doorbreekt dat beeld met een monumentale roman waarin alle personages van het domineesgezin Hildebandt uit Chicago mensen van vlees en bloed zijn. Ik las zijn boek vijf jaar na verschijning.

Er gaat veel goed in Nederland, maar er gaat ook nogal wat mis. Steeds meer, denk ik soms. Er moet een nieuwe bestuurscultuur komen in Nederland, zo is de belofte. Misschien kunnen de bijbelverhalen van deze zondag daarvoor een richtpunt zijn. Niet alleen voor anderen, ook voor onszelf trouwens. We lazen Numeri 27,12-23 en Johannes 10,22-30.
De lezingen van deze dag: Jesaja 53,1-11 en Johannes 12,37-50. De woorden van Jesaja zijn vaak uitgelegd als zouden die een voorspelling van Christus zijn. Dat ligt misschein iets anders. Maar Jezus past wel naadloos in de 'profielschets' van Jesaja over de messiaanse mens. 'Hij was een man die het lijden kende'.
Geen leven zonder conflicten - met je partner, collega, baas of buurman. Je loopt er krassen aan op. Misschien zelfs rancune. Vandaag horen we het verhaal van Jozef en zijn broers. Ooit hadden ze een conflict van jewelste.
Epifanie is de tijd waarin de kerk het eerste optreden van Jezus gedenkt. 'Verschijning' betekent Epifanie letterlijk. Maar of het zo'n directe verschijning is? Daar valt wel iets op af te dingen. Zeker als we het evangelieverhaal (over de bruiloft in Kana) aanleggen tegen een verhaal over Mozes. Hij wilde de majesteit van God weleens zien.
Mijn eerste preek als gepensioneerd dominee mocht ik houden in Zuid-Beijerland, waar ik bijna 40 jaar als jong broekkie begon. De preek werd gehouden op eerste advent. In de betreffende kerk werd het boek Ruth in de adventtijd gelezen. Haar verhaal begint bij haar schoonmoeder die moest vluchten. alles verloor en berooid terugkeerde, als een verbitterd mens.
Toen ik mijn laatste weken als wijkpredikant inging (pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren in de Bijbel. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. De serie eindigde bij mijn afscheid met het thema: Het eerste woord van God.