Preken

Preken

Het zal je maar gezegd worden: 'Verkoop alles wat je hebt.' Jezus zei het tegen een rijke man. Maar al waarschuwde Jezus voor rijkdom, hij zei dit niet tegen elk rijk mens. Hij zag dat bij deze man zijn bezit hem blokkeerde. Dat het zijn geluk en een volle spiritueler leven in de weg stond.
De zondag als collectieve rustdag is verdwenen. Voor een deel geen ramp. De zondag was ooit misschien weleens een benauwende dag: dit niet doen en dat niet doen. Maar hebben wij het wetticisme van vroeger (van de kerk) niet ongeruild voor een nieuw wetticisme: dat van de economie? Die vraag staat centraal in deze preek.
'Wezenzondag': het is de zondag na Hemelvaart en vóór Pinksteren. Jezus is weg, de heilige Geest is er nog niet. De leerlingen van Jezus blijven voor even verweesd achter. Zo lijkt. Want in die tussentijd gebeurt wel iets. Iets waarin God niet afwezig blijft. Daarom is de term in mijn ogen ook niet helemaal juist
We lazen deze zondag Jeremia 31,31-34 en Johannes 12,20-33. De verkondiging. focuste op de tweede lezing. Daarin een oncomfortabele boodschap. Jezus leerde dat je je leven moet leren verliezen om het te behouden. Een veelomvattende boodschap. Ik betrok het op het doorbreken van de polarisatie van onze tijd.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Kort

    Moestuinieren op tuin 1: Tegenslag

    Bij ons op het tuincomplex melden zich af en toe nieuwe gegadigden. Ze beginnen allemaal met groot enthousiasme. Maar er zijn er bij die je al snel ziet worstelen. Ze hebben het bijhouden van een tuin onderschat.

  • Column

    Engelen

    De vrouwelijke voorzitter van de kerkenraad van de Protestantse Kerk van Engelen (Brabant) las het in de reportage van Nieuwsuur voor: ‘Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen geherbergd’ (Hebreeën 13: 1-2). Ik vond dat erg moedig van haar. Zeker in een dorp waarin vooral vrouwen het te verduren kregen.

  • Boek

    Een schraal deel van ons brein neemt alles over

    Dat er twee manieren zijn om naar de werkelijkheid te kijken is geen nieuws. Maar de Britse psychiater en voormalig literatuurwetenschapper Iain McGilchrist verbindt deze twee zienswijzen met het verdeelde brein van de mens. En hij laat zien dat de overheersing van de linker- over de rechterhersenhelft, die onze westerse geschiedenis typeert, een groot gevaar in zich draagt.

  • Column

    De papklok

    In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.

Toen schrijfster Vonne van der Meer wilde toetreden tot de Rooms-katholieke kerk, reageerde de plaatselijke pastoor op haar verzoek met de woorden: ‘Waar begin je aan? De kerk in het Westen heeft geen toekomst meer. Er lopen alleen maar mensen weg.’ Niet echt een warm welkom, maar wel realistisch. De kerk lijkt op haar laatste benen te lopen. Hoe houd je de moed erin? We lazen deze zondag 1 Samuël 3-1-10 en Marcus 1,14-20.
Het is bijna Kerst. Op deze derde adventszondag lazen we Jesaja 40,1-11 en Lucas 1, 57-72. De verkondiging focuste op het tweede gedeelte, dat als hoogtepunt het lied van Zacharias laat horen.
We lazen deze zondag het bekende verhaal over Zacharias die in de tempel bezoek kreeg van een engel. Zacharias reageerde met ongeloof. Daarom wordt hij weleens gesteld tegen over Maria die dezelfde engel op bezoek zal krijgen. Zij zal met grote ontvankelijkheid reageren. Maar ik wil wel een pleidooi houden voor de oude priester.
Waarom sprak Jezus zoveel in gelijkenissen? Je zou misschene denken: als plaatje bij een praatje, als illustratie om het verstaan gemakkelijker te maken. Maar wie goed kijkt, ziet dat ze het verstaan lang niet altijd gemakkelijker maken. Ze gaan over geheimen.
Het aantal mensen dat het niet redt om zonder antidepressiva door het leven te komen, stijgt en stijgt. Het leven lukt vaak niet. Leven is heerlijk, maar ook een zware taak. Soms een te zware taak. Ondanks alle luchthartige reclame die suggereert dat we dansend door het leven kunnen. Er lukt veel niet en dat telt op. We voelen ons soms leeg en machteloos.
De Schriftgedeelten die we deze zondag lazen (Exodus 32,1-14 en Kolossenzen 1,15-20) dwongen ons na te denken over de beelden die wij van God hebben of maken. Altijd lastig: zonder beelden gaat het niet, maar mét ook niet. Want voor je het weet heb je van God een afgod gemaakt. Het eeuwige dillemma: dien jij God of moet God jou dienen?