Het jaar 2014 was opnieuw een jaar vol onheilsberichten. Velen hadden het gevoel dat de rampen steeds dichterbij komen. In die wereld vieren wij het Kerstfeest. Is dat reëel? Kan dat? Zeg niet te snel 'ja'. Het Kerstevangelie is een dwaze boodschap. Het zet je wereldbeeld op z'n kop en je godsbeeld ook trouwens.

Een mens is het meest kwetsbaar in zijn kinderen. Maar hoeveel ouders zijn er niet dagelijks verbijsterd over wat hun kinderen mee moeten maken? De profeet Jesaja lijkt voor die schrijnende werkelijkheid gevoelig. Hij noemt tot twee keer toe in een toekomstvisioen dat kinderen veilig zullen zijn in de nieuwe wereld van God.

Johannes de Doper wordt 'wegbereider van Jezus' genoemd. Hij maakt de weg vrij voor zijn komst. Dat lijkt mij een mooi beeld voor wat de kerk zou moeten zijn. Ze is er niet voor zichzelf. Ze gaat niet voor eigen status. Toch? Of wel? Soms lijkt het er wel op. Maar Johannes kan fungeren als rolmodel.

'Verderskijkers' is het thema van de adventzondagen van 2014. Per zondag staat telkens één Bijbelse persoon centraal die verder kijkt dan zijn neus lang is. Het gaat om mensen met inzicht, waakzaamheid en visioenen. Deze zondag ging het over een gestalte uit een van de verhalen van Jezus: een wachter.

Veel ouders zien met pijn dat hun kinderen en/of kleinkinderen geen binding meer hebben met de kerk. En of ze nog geloven? Het is vaak een vermeden onderwerp. Wie weet wat ze zullen zeggen? En of het niet juist averechts werkt? Het zorgt voor een bepaald soort eenzaamheid bij deze ouders. En bij tijd en wijle ook voor een knagend gevoel: heb ik het wel goed gedaan? De geschiedenis van de familie van Samuel biedt een hoopgevend perspectief.

Buitenland-zondag: een woord dat alleen onze gemeente kent, denk ik. Het is de zondag waarop we de banden met zustergemeenten in Polen, Duitsland en Rwanda aanhalen. Thema en Bijbeltekst waren een voorstel van onze zustergemeente in Ryn, Polen.