Deze dienst is één uit een serie over 'moderne heiligen' onder de titel 'Geleefd geloof'. Dit keer stond Florence Nightingale centraal. We lazen teksten van haar (zie einde van de preek) en Spreuken 3,13-19 en Lucas 17,20-21.
Preken
Preken
In de serie 'Geleefd Geloof' over moderne heiligen, stond deze zondag Thomas Merton centraal. Voor veel mensen is hij een onbekende geworden. Maar in de jaren zestig van de vorige eeuw was hij wereldwijd bekend. Merton was een monnik die het liefst kluizenaar wilde zijn, maar die zich geroepen voelde zich in te zetten voor wereldvrede.
Onze gemeente kent een grote diversiteit aan geloofsbelevingen. Veelkleurig, zeggen we dan. En dat klinkt vrolijk. Maar in de praktijk is het soms een opgave om het allemaal bij elkaar te houden. Hoe doe je dat? Op het Pinksterfeest blijkt hoe het zou kunnen.
Op deze zondag vond een bijzondere gebeurtenis plaats in onze gemeente: er werd tijdens een reguliere dienst een huwelijk gezegend. Dat komt niet zo vaak voor. De F. en A. die in de preek genoemd worden zijn uiteraard het bruidspaar. De lezing was de lezing van de dag.
Recente Stukken
Alle artikelen →Column Oplichting
Zojuist opgebeld door een gewoon 06-nummer. Ik kreeg een computerstem te horen die meldde dat ik werd opgebeld door Amazon-security. Er zou een I-phone op mijn account besteld zijn van ruim 900 euro. Dit werd aangemerkt als een verdachte transactie. Als ik die niet besteld had moest ik een 1 indrukken.
- Kort
Poëzie sprokkelen: Galway Kinnell - Eerste lied
Galway Kinnell (1927—2014) was een Amerikaanse dichter. In een bloemlezing met als thema 'Joy' kwam ik dit wat wonderlijke gedicht tegen. Ik vertaalde het.
- Boek
Zet een dichter en een theoloog bij elkaar
Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.
Column Overdenking over de overdenking
Wanneer je elders als gastpredikant voorgaat, krijg je meestal van te voren een format van de orde van dienst toegestuurd. Dan zie je wat de liturgische gewoonte ter plaatse is. Je kunt er de liederen en Bijbellezingen op invullen en terugsturen.
We spreken nooit over Hemelvaartsféést. Raar eigenlijk, want elke kerkelijke hoogtijdag is een feest: Kerstfeest, Paasfeest, Pinksterfeest. Maar ook Hemelvaart hoort in dat rijtje thuis. Wij doen wel alsof de eerste leerlingen na de Hemelvaart even verweesd in een spiritueel luchtledige stonden. Maar volgens Lucas lag dat anders.
In een van de eerste hoofdstukken van Genesis staat een bizar verhaal: godenzonen die seks hebben met dochters van de mensen. Er komen bijbehorende kinderen van: giganten. Het verhaal roept veel vragen op, maar biedt ook perspectieven op onze eigen tijd.
De woensdag vóór deze zondag was het 50 jaar geleden dat Martin Luther King werd vermoord. We stonden stil bij zijn leven en werk. De preek is deel van een serie over mensen die een toonbeeld zijn van geleefd geloof.
Op deze Goede Vrijdag lazen we het lijdensevangelie van Johannes. Ik sprak deze korte overdenking uit.
Het Johannes evangelie kent een eigen beeldtaal. Dat maakt het soms ook wat moeilijk. Het Bijbelgedeelte van deze zondag is er een voorbeeld van. Onze idee van hoog en laag worden er in omgekeerd. Jezus zal tot majesteit verheven worden. Wat die majesteit is? Het kruis.
Twee Bijbelgedeelten stonden deze zondag centraal: Exodus 20,1-17 (de Tien Geboden) en Johannes 2,13-22 (de tempelreiniging). De preek focust op het beeldenverbod uit de Tien Geboden. Hoe valt dat te rijmen met alle beelden over God die in de Bijbel zelf gebruikt worden? En wat te denken van het beeld dat het verhaal van de tempelreiniging over Jezus oproept?