In de dienst van Witte Donderdag leen we over het laatste avondmaal. Althans, zo noemen we het. Maar het is eigenlijk het voorlaatste avondmaal.
Preken
Preken
Twee ogenschijnlijk totaal verschillende Bijbelgedeelten stonden deze zondag op het rooster. In het ene doodt God alle eerstgeborenen van Egypte, in het andere gaat Gods eigen eerstgeborene op weg naar zijn dood. Vallen beide verhalen eigenlijk met elkaar te rijmen?
In de serie verhalen over Mozes en de bevrijding uit Egypte dit keer de confrontatie van Mozes met de farao. Mozes stuit op onverzettelijkheid. 'Een verhard hart' is een mooiere omschrijving. Het deed mij denken aan de film 'Selma' over de strijd om burgerrechten in de VS
Maatschappelijke omstandigheden kunnen zó tegen je werken, dat je alle vertrouwen in het leven verliest. Kijk naar het aardbevingsgebied in Groningen. Daar wordt schadeherstel zo gefrustreerd dat bewoners alle vertrouwen in de overheid hebben verloren. Een parallel met een eeuwenoud verhaal uit Exodus.
Recente Stukken
Alle artikelen →- Kort
Moestuinieren op tuin 1: Tegenslag
Bij ons op het tuincomplex melden zich af en toe nieuwe gegadigden. Ze beginnen allemaal met groot enthousiasme. Maar er zijn er bij die je al snel ziet worstelen. Ze hebben het bijhouden van een tuin onderschat.
- Column
Engelen
De vrouwelijke voorzitter van de kerkenraad van de Protestantse Kerk van Engelen (Brabant) las het in de reportage van Nieuwsuur voor: ‘Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen geherbergd’ (Hebreeën 13: 1-2). Ik vond dat erg moedig van haar. Zeker in een dorp waarin vooral vrouwen het te verduren kregen.
- Boek
Een schraal deel van ons brein neemt alles over
Dat er twee manieren zijn om naar de werkelijkheid te kijken is geen nieuws. Maar de Britse psychiater en voormalig literatuurwetenschapper Iain McGilchrist verbindt deze twee zienswijzen met het verdeelde brein van de mens. En hij laat zien dat de overheersing van de linker- over de rechterhersenhelft, die onze westerse geschiedenis typeert, een groot gevaar in zich draagt.
- Column
De papklok
In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.
We kozen voor deze 40 dagen voor verhalen over Mozes. Het eerste verhaal is dat van zijn roeping. Het verhaal wordt in deze preek betrokken op dementie, een om zich heen grijpende ziekte. Je wordt onteigend. ontheemd. Ook een vorm van ballingschap. Centraal in de preek staat een gedicht van Rutger Kopland over zijn moeder die aan dementie leed.
Op deze zondag vierden wij dat onze hoofdorganist Arie de Bruijn 50 jaar organist was. De dienst stond in het teken van de lofzang van gemeente en koor. Liederen en lezingen waren met zorg gekozen door Arie. En de preek stond uiteraard ook in het teken van deze vreugdevolle dag.
Het antisemitisme in Europa is nooit weg geweest, maar lijkt de laatste jaren langzaam maar zeker weer terrein te winnen. In de week voorafgaand aan het uitspreken van deze preek, waren er alleen al vier beangstigende berichten. Maar nauwelijks een spoor van verontrusting in Nederland. Ook niet in kerken.
Het Bijbelboek Ester brengt een spannend thema ter sprake: het verzet van de enkeling tegen een machtig en monsterlijk overheidsapparaat. Wat geeft een mens de moed om het alleen op te nemen tegen een machinerie van onrecht?
Naar aanleiding van de Nashville-verklaring sprak ik deze preek uit. Met excuses aan alle homo's en transgenders dat er weer OVER hen gesproken werd. Ik zal het nooit meer doen. Maar deze zondag bleek het even nodig.
Kerstnacht - de drukst bezochte dienst van het jaar. Wat zoeken we dan toch met z'n allen in de kerk: doorgewinterde kerkgangers en iets-gelovigen? Waarschijnlijk zoiets als rust te midden van een turbulent leven. Bezinning op de kernwaarden van het leven. En dan vinden we iets dat in het gewone leven zo vaak wordt overschreeuwd. Een introverte god.