WILLEM WILMINK

December

etalages verlicht,
straten versierd,
precies zoals vorig jaar.
de kerst breekt weer aan.
kerstbomen staan
te wachten op het trottoir.

maar ’t is niks voor mij,
‘k ben al geweest,
weg met dat feest,
’t hoeft voor mij helemaal niet.
mijn hoofd is oud,
mijn hart is koud,
want ik heb liefdesverdriet.

kerst breekt weer aan.
kerstbomen staan
te wachten op het trottoir.

(Uit: Verzamelde liedjes en gedichten tot 1986)

Er is geen maand die zulke tegengestelde gevoelens kan
oproepen als december. Alles staat in het teken van gezelligheid, hoop en
samenzijn. De hele wereld kijkt uit naar Kerst. De hele wereld? We weten wel
beter. Juist die grote nadruk op Kerst maakt een schril contrast zichtbaar.

Wie alleen is en terneergeslagen kan zich juist in deze tijd nog eenzamer en wanhopiger voelen. Je bent nog meer een buitenstaander. Een kerstboom die aan de rand van de weg blijft staan. Iedereen kan op een dag die kerstboom zijn. Puber of volwasssene.