Ik zelf leerde Woodstock pas kennen door de film en de soundtrack op driedubbel elpee die verschenen in 1970. Het was de hippietijd. Film en album ademden de ‘music and peace’ die deze periode kenmerkten. Want muziek volop. En vredig wás het. Mooi om te zien!

Maar rommelig was het ook. Je merkte dat de organisatie niet helemaal liep zoals het moest. De toeloop was te groot. En het geluid soms erbarmelijk. En kijk eens naar de iconische foto van de elpee (hierboven). En dan doel ik niet op het innig knuffelende paartje, maar op de chaos er omheen.

Van de muziek staat mij vooral één ding bij. Ik doel op het nummer ‘Soul Sacrifice’ van de toen nog onbekende groep Santana. Ze parachuteerden zich met meeslepende ritmes de popmuziek binnen. Voor het eerst maakte ik kennis met Latijns-Amerikaanse stijlen in de rock. In het genoemde nummer hoor je eerst zacht de meermans-percussie dat het basisritme neerlegt. 'Just keep that goin',' spoort iemand hen aan. Dan valt de zware bas in. En vervolgens zwelt de muziek, ondersteund door hammond-orgel, aan en stapt Carlos Santana zelf in met scheurende gitaar. Iedereen is binnen, de trein is op snelheid en zal voorlopig ook niet stoppen! Wow!

Het was echter niet Carlos Santana zelf die de meeste indruk maakte, maar drummer Michael Shrieve. Hij was destijds net twintig jaar geworden. Maar zijn drumsolo werd iconisch. Ik bekijk het nummer af en toe nog weleens op YouTube. Elke keer word ik er weer door gebiologeerd. Wat een energie! Wat een precisie! Wat een talent!

We zijn 50 jaar verder. Van Michael Shrieve heeft de wereld niet zoveel meer vernomen. Internet leert me dat hij al snel Santana verliet voor soloprojecten, in de loop der tijd samenwerkte met tal van artiesten en dat hij nu een jazz-fusion-band heeft. Hij leidt een bestaan buiten de schijnwerpers. Op 6 juni j.l. werd hij 70.

En het liefdespaar van de cover? Ze heten Nick en Bobbi Ercoline. Ze waren destijds ook twintig. Ze zijn nog steeds bij elkaar (hier te zien). Het waren gewone jongelui. Hij werkstudent. Zij bankemployee. De deken waarin ze gewikkeld waren, hadden ze op het festivalterrein gevonden. En de maandag erna gingen ze gewoon weer aan het werk. Hippies waren net gewone mensen.

(Hier 'Soul Sacrifice' van Santana. De clip geeft ook een mooi sfeerbeeld van de mensenmassa. Op ongeveer 2:50 de solo van Shrieve)