Jarenlang bleef ik Wever trouw. Ook een beetje uit schuldgevoel en als goedmakertje. Als student had ik weinig te makken. Er waren dan ook weleens schrale tijden. Dan duurde de betaling even. Maar Wever had geduld. Toen ik uit Kampen vertrok richting het westen des lands en ging verdienen bleef ik de boekhandel uit Friesland dan ook trouw.

Wever was vooral een begrip door de enorme hoeveelheid tweedehands boeken. Regelmatig viel er een nieuwe catalogus op de deurmat boordevol theologisch snoepgoed, te krijgen voor een habbekrats. Meestal belde een paar dagen later de postbode bij me aan met een flink pakket uit Franeker. Smullen geblazen!

Van lieverlee werd dat minder. ‘De dominee leest niet meer,’ kopte Trouw vandaag. Maar dat was het wat mij betreft niet. Ik had zo’n beetje alles wat ik van mijn theologische helden wilde lezen. Maar mijn leesgedrag verschoof ook. Ik raakte wat uitgekeken op Europese theologie. De Amerikaanse begon ik interessanter te vinden. En ja, die bestelde ik elders (sorry Wever!).

Wel viel af en toe nog eens een boek op de mat uit series waarop ik me had geabonneerd: de Amsterdamse Cahiers (bijbelwetenschap), de delen van het verzamelde werk van Noordmans (Nederlandse theoloog). Maar ook die bron droogde op. Het contact met Wever bloedde na zo’n 30 jaar dood.

Nu stopt de boekhandel. Kennelijk omdat ik niet de enige was die niets meer bestelde. Ik bestel zelf inmiddels boeken zo veel mogelijk via de plaatselijke boekhandel. Maar een beetje weemoed had ik wel bij het bericht van vanmorgen. Ik moest meteen denken aan de jaren zeventig. Bedankt, Wever, voor het geduld dat jullie hadden met de student van toen!