Precies twee weken geleden overleed mijn vader. Eendrachtig geschaard rondom onze moeder hebben we hem als kinderen en kleinkinderen herdacht en uitgedragen. Ik mocht de preek doen. Ik wist al welk Bijbelgedeelte we moesten lezen.

Gisteren was het weer zover. Toen ik mijn auto geparkeerd had en naar ons kerkgebouw liep zag ik er weer één. Een achtergelaten winkelwagen. Het gebeurt wel meer. Mensen doen hun boodschappen in het nabijgelegen winkelcentrum. Ze laden in, maar zijn te beroerd om het wagentje terug te brengen. Ze laten het staan bij de kerk.

Het was dit keer mijn beurt om naar Cookers te gaan. Moet ik even uitleggen. Elke week zijn mijn collega en ik beurtelings een morgen aanwezig in een plaatselijk eetcafé. Voor wie maar wil aanschuiven. Voor een luisterend oor, een afspraak, een vraag en in ieder geval een kop koffie. We laten via Facebook en Twitter van onze aanwezigheid weten.

Mijn kerk (de Protestantse Kerk in Nederland) houdt een enquête onder haar leden. Het gaat niet goed met de kerk. Ze lijdt aan ledenverlies, ze vergrijst. Dat betekent dat de overdracht van kerkgebonden geloof onder de nieuwe generaties ernstig stagneert. Daarom worden de leden bij een nieuwe toekomstvisie betrokken.

Weer een relletje in de kerk. Hadden we eerst Klaas Hendrikse, de atheïstische predikant, nu hebben we Edward van der Kaaij die ontkent dat Jezus heeft bestaan. Het evangelie is in zijn visie een mythe die ontleend is aan de Egyptische mythologie over Osiris.

Gisteren werd herdacht dat Auschwitz zeventig jaar geleden werd bevrijd. De media besteedden er ruim aandacht aan. Regisseur Steven Spielberg had voor deze gelegenheid een aangrijpende korte film gemaakt over de geschiedenis van het kamp. Ik zag hem en was opnieuw verbijsterd over de moordmachine die Auschwitz was. Je went er nooit aan en dat is maar goed ook.

Dinsdag waren bij de talkshow ‘Jinek’ drie jonge moslims te gast. Het gesprek ging onvermijdelijk over de vraag of moslims geen afstand moesten nemen van het door de islam geïnspireerd terrorisme. De gesprekspartners van Eva Jinek, een jonge man en twee vrouwen (allemaal pas 21 jaar), vonden van niet. Ze waren het moe om zich telkens te moeten verdedigen.

Afgelopen weekend waren mijn lief en ik in Zuid-Limburg. De magneet van die streek is Maastricht: je wordt er naartoe getrokken. De stad heeft gezellige terrassen, mooie winkels en vooral: veel kerken. Een van die kerken is de Onze Lieve Vrouw 'Sterre der Zee' Basiliek. We gingen er zondag heen.

Deze week zag ik een interview met de Amerikaanse dichter Christian Wiman. Hij is gelovig. En hij weet daar mooie dingen over te zeggen. En vooral: eerlijke dingen. Hij vertelde dat hij misschien maar een paar keer echt heeft geloofd. Maar ná die momenten komt het er op aan – aldus Wiman – die ervaringen trouw te blijven. Ook als je lang zonder geloof moet doen.

Er is een nieuwe Bijbelvertaling. De 'Bijbel in Gewone Taal', zoals hij heet, werd precies een week geleden gepresenteerd. Het is nog te vroeg om een afgewogen oordeel te geven. Maar ik heb er al wel in gebladerd. Ik navigeerde meteen naar de overbekende Bijbelgedeelten. Wat hadden de vertalers ervan gemaakt? Het viel me niet tegen! Een aantal voorbeelden.