RITA DOVE

November voor beginners

Sneeuw zou de gemakkelijkste
uitweg zijn – die zachter wordende
lucht als een zucht van verlichting
om de gelegenheid zich eindelijk prijs
te geven. Geen gedobbel.
We stapelen twijgen om op glinsterende
plekjes te verbranden
maar de regen staat het niet toe.

Dus wachten we, peinzende
stemming, maken muziek
van neergang. We gaan zitten
in de geur van het verleden
en staan op in een licht
dat al aan het verdwijnen is.
We lijden in stilte,
één of twee sombere

regels in het Duits
uit het hoofd lerend.
Als de lente komt,
zo beloven we, zullen we
de dwaas uithangen. Stroom,
regen! Zeil, wind,
met je vracht aan citers!

(Uit: Selected Poems, 1993)

Het werk van Rita Dove is vaak lichtvoetig. Zo ook dit gedicht. Alleen die titel al. Het gedicht lijkt een cursus om november te verdragen. Want leuk is de maand niet. Je zou wensen dat het winter was. Sneeuw zou dus de uitweg zijn uit het meteorologisch niemandsland. En dan een vuurtje maken in de glinsterende sneeuw.

Maar helaas, de regen is spelbreker. En daarom – zo lijkt
het devies - : maak er wat van. Je lijdt misschien in stilte, maar maak er
muziek van, leer wat sombere Duitse regels uit het hoofd. Dat laatste doet Dove
zelf ook graag, misschien gestimuleerd door haar man die Duits is.

De maand november is er één van ‘zum Tode betrübt’. Doorleef
het, lijkt de boodschap van deze ‘cursus’. Maar weet ook dat de lente zal komen
en dan zullen we ‘himmelhoch jauchzend zijn’.

(Bovenstaande vertaling is van mij, het originele gedicht lees je hier)