Ik kijk dit jaar op een andere manier terug. Ik gebruikte een scheurkalender. Die heb je in soorten en maten. Er is er één met citaten van Loesje. Een Fokke en Sukke-kalender. Van de Bijbel niet te vergeten. Noem een onderwerp en er is wel een scheurkalender bij te vinden.

Dit jaar las ik de Poëziekalender. Wie mij een beetje kent, weet dat ik een groot liefhebber ben van poëzie. Toch gebruikte ik deze kalender voor het eerst. En het is me bevallen. Je wordt op het spoor van dichters gezet die je niet kent. En de gedichten zijn vaak ook nog eens uitgekozen bij het jaargetijde of een speciale dag.

Ik ontwikkelde de gewoonte om, als een gedicht me aansprak, zo’n gekleurd stripje bij het gedicht te plakken. U kent ze wel, van die handige strookjes om te gebruiken als een soort tabbladen. Je kunt meteen terugvinden wat je belangrijk vond. U begrijpt inmiddels ook dat ik de gedichten er dus niet uitscheur. Zonde!

Ik heb die stripjes vanmorgen even geteld. Het zijn er tot nu toe negentien. De twintig moet ik dit jaar dus kunnen halen. ‘Dat zijn er weinig,’ zult u misschien zeggen. Dat is waar. Maar het is als met alle dingen van waarde: je loopt soms 1 op 20. Je leest twintig boeken en ineens is er de parel die al het lezen dubbel en dwars de moeite waard maakte.

Ik wil maar zeggen: die negentien gedichten zijn ook pareltjes. Hoewel? Ik heb ze nu weer eens teruggelezen. En dan blijkt een enkele toch minder krachtig dan gedacht. Maar anderen blijven overeind. Sterker, er zijn er bij die nog méér zeggingskracht gekregen hebben.

Zo heb ik de balans opgemaakt van het lezen van (nu bijna) 366 gedichten. Het resultaat? Dat ga ik niet verklappen. Nou ja, eentje dan. De absolute nummer 1 van mijn lijstje is een gedicht van Antjie Krog. ‘Een antilope staat bij een poel’ heet het. Ik weet nu al: ik zal het blijven lezen. Het komt in mijn canon.

Nu bent u misschien nieuwsgierig naar dat gedicht. Wel, op het internet zul je het niet vinden. En ik neem het hier ook niet op. Het is allereerst te lang. En bovendien: het is mijn pareltje. Het gaat mij alleen maar hier om: wat zijn jouw pareltjes van het afgelopen jaar? Maak de balans ook eens op. Er is nog zoveel moois en goeds in de wereld!

(Helaas zal er voor 2017 geen poëziekalender komen. Dat zal het nieuwe jaar toch iets minder mooi maken.)