De songs van Isbell zijn voor een belangrijk deel autobiografisch. En: openhartig. Op zijn eerste solo-album – het veelgeprezen Southeastern – zong hij al over zijn (overwonnen) drankverslaving. En ook op zijn nieuwste album Something More Than Free zingt hij over zijn eigen leven.

Het meest indrukwekkende voorbeeld daarvan vond ik ‘Children of Children’ – een song over zijn moeder die hem op 17-jarige leeftijd kreeg. ‘I was riding on my mother’s hip / she was shorter than the corn / and all the years I took from her / just by being born.’

Maar het zijn niet alleen autobiografische teksten die op dit album te vinden zijn. Isbell geeft ook stem aan de werkende klasse. De titelsong gaat daar over. Het werk is zwaar, maar wees blij dat je een baan hebt. ‘Sunday morning I’m too tired to go to church / but I thank God for the work.’

Isbell groeide op in het zuiden van Amerika en dat is te merken. Niet alleen aan zijn accent of de teksten over armoede en tienerzwangerschappen. Ook aan de stijl van de muziek. Die ligt dicht aan tegen de country. Er zitten ook blues- en folk-elementen in. En de slidegitaar wordt veelvuldig gebruikt.

Met Southeastern brak Isbell als soloartiest meteen door. Het valt dan niet mee om met een volgend album aan de hooggespannen verwachtingen te voldoen. Op het eerste gehoor vond ik dit album wat minder dan het eerste. Maar elke keer als ik opnieuw naar de plaat luister, wordt hij mooier.

Kennelijk moet het album ook veroverd worden. Als Spotify-luisteraars hebben we daar misschien het geduld niet meer voor. Daarom koop ik af en toe weer eens een lp. Het ligt misschien aan het ritueel (de naald laten zakken en horen hoe hij in de groef valt, halverwege de plaat omdraaien en tenslotte de plaat zorgvuldig in de hoes terugdoen), maar op de een of andere manier luister ik aandachtiger naar vinyl dan naar een cd of gestreamde versie.

Something More Than Free wordt geleverd als dubbel-lp met prachtige vormgeving. Maar het belangrijkste: de songs beklijven. Het viel me op hoe ik, na een paar keer luisteren, alleen al bij het lezen van de teksten meteen in m'n hoofd de muziek hoorde. Wel, dan deugen je songs.

Ik zou dus zeggen: als je nog kaarten kunt krijgen voor Paradiso, ga er heen. Je krijgt er bovendien voor de belachelijk lage prijs nog eens John Moreland bij in het voorprogramma. Diens naam zal trouwens ook niet lang onbekend blijven.

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=QqasKIuE3y8[/embed]

[embed]https://open.spotify.com/album/1x3gpcLJaZA8vkLxRa6EhH[/embed]