Salinger trok zich niet alleen als kluizenaar terug in Cornish, New Hampshire, hij stopte ook met publiceren. En hij verhinderde en passant ook dat reeds in tijdschriften gepubliceerde verhalen in boekvorm gebundeld zouden worden. Hij zag echter drie verhalen over het hoofd. Die werden nu, vijf jaar na zijn dood, in boekvorm uitgegeven - tot grote vreugde van iedereen die fan is van Salinger.

De drie verhalen stammen, zoals de titel al zegt, uit het vroege schrijversleven van Salinger. En toch toont zich hier al de hand van de meester. De verhalen bestaan voor het allergrootste deel uit dialogen en daarin is Salinger uitermate bedreven. Ze trekken de lezer het verhaal in en slepen hem mee in stroomversnelling.

Kenmerkend voor de verhalen van Salinger is dat zij zonder noemenswaardige inleiding de lezer confronteren met fragmenten uit het leven van de hoofdpersonen. Context en achtergrond worden overgelaten aan de verbeelding. Dat geldt ook voor deze verhalen. We vallen achtereenvolgens midden in een feestje van jongelui, een gesprek tussen een broer en een zus, en het afscheid van een soldaat van zijn familie.

Een van de belangrijkste (en ook door sommigen omstreden) wetten van het schrijven is: show, don't tell. Je moet dingen laten zien, niet beschrijven. Het werk van Salinger is er een toonbeeld van. Het geldt ook voor deze verhalen. Het derde verhaal is - ook om andere redenen - het meest geslaagd. Op de achtergrond mogen we de schrijver zelf vermoeden. Hij vocht in W.O. II mee, maakte verschrikkelijke dingen mee en keerde terug met een posttraumatisch stress syndroom.

In een boek en documentaire uit 2013 lieten David Shields en Shane Salerno zien hoezeer Salinger getekend was door de verschrikkingen van de oorlog. Je gaat begrijpen waarom deze man op later leefijd wat eigenaardig werd. Maar schrijven kon hij. Hij zou het aanzien van de literatuur veranderen. Het is in deze bundel al te zien.

Eigenaardig zijn de illustraties die in het boek zijn opgenomen. Wat daar de toegevoegde waarde van is, heb ik niet kunnen ontdekken. Ze doen afbreuk aan een verder verzorgde uitgave. Auke Hulst schreef een mooi nawoord.