Dat hij zijn hoofdstukken ‘vensters’ noemt, is geen toeval. Kazenbroot werd al vroeg gegrepen door Cohen’s song The Window. Hij vertelt er niet alleen over, maar kiest de song ook als een soort rode draad voor zijn boek. Telkens verwijst hij ernaar. En noemde dus ook de hoofdstukken ‘vensters’.

Kazenbrood werkt chronologisch. Als een zeer ingevoerd gids neemt hij je mee op een tocht door het werk van Cohen. En waar dat soms in andere boeken gaat vervelen, werd ik hier steeds enthousiaster en nieuwsgieriger: wat zal er door het volgende venster te zien zijn?

Het boek schetst een beeld van een singer-songwriter die gestempeld is door zijn joods-religieuze opvoeding. Cohen zal die nooit verloochenen. Maar hij had een brede blik. Hij liet zich door tal van religies inspireren, verbleef zelfs lange tijd in een zenklooster, maar bond zich tegelijk nooit aan welke georganiseerde religie ook. En zijn werk getuigt van deze rusteloze religieuze zoektocht.

Kazenbroot is een groot fan. Hij is dan ook niet objectief. Maar dat hindert nergens. Integendeel, zoals ik al eerder aangaf: zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Tijdens en na lezing ging ik zelf ook weer het werk van Cohen (her)beluisteren.

Natuurlijk komen de bekende songs aan de orde: Suzanne, Hallelujah, Anthem. Maar vaker nog de (ook voor mij) minder bekende songs. Zo leren we een zanger kennen die zijn ziel in zijn muziek wist te leggen. In die ziel leefde veel donkerheid en erotisch verlangen. Beide wist Cohen te verbinden met zijn spirituele zoektocht. Kazenbroot aarzelt dan ook niet om Cohen een moderne mysticus te noemen. Naar mijn mening terecht.

De titel van het boek is afkomstig uit het genoemde The Window. Daarin komen de woorden voor: Gentle this soul. Frank Kazenbroot is heel lief geweest voor de ziel van Cohen. Hij eerde zijn held met een vaardig geschreven en dankzij prachtige foto’s mooi vorm gegeven boek.