WENDELL BERRY

2 februari 1968

In het donker van de maan, in een sneeuwbui, in hartje winter,

breidt oorlog zich uit, sterven families, de wereld in gevaar,

bewandel ik de rotsige heuvel, klaver zaaiend.

(Vertaald uit: New Collected Poems 2012)

Op 2 februari 1968 beheerst de Vietnamoorlog het nieuws. ‘De
Telegraaf’ meldt dat de Amerikaanse president Johnson de bombardementen op
Noord-Vietnam niet zal staken. Op de voorpagina van ‘Het Vrije Volk’ staat de
iconische en gruwelijke foto van de standrechtelijke executie van een
Vietcong-officier door het hoofd van de Zuid-Vietnamese politie.

De oorlog, waar Wendell Berry over spreekt, moet wel deze zijn. Het gedicht verwoordt de grote tegenstellingen in zijn leven. Deze dichter-boer is ook (vredes)activist, intens betrokken bij het wereldleed. Tegelijk gaat het gewone leven op zijn eenvoudige boerderij door. Het gedicht is daarmee ook een beeld voor de mens van vandaag: het gewone, kleine leven levend met een permanente, krankzinnige achtergrond van vaak gruwelijk wereldnieuws. Eén dag uit 1968 staat voor al onze dagen.