Hij zond twee boodschappen uit. Hij begreep de achterliggende
frustratie van Famke. Hij fakkelde haar dus niet af, zoals veel anderen. Nee,
hij nodigde haar en haar kompanen uit om met hem en anderen van het OMT (Outbreak
Management Team) in gesprek te gaan. Aboutaleb, die ook aan tafel zat, greep
die gelegenheid aan om hen uit te nodigen om dat in het stadhuis van Rotterdam
te doen.

Tegelijk hield Gommers vast aan zijn boodschap: iedereen
moet zich aan de regels houden. Maar hij deed dat niet drammerig. Opnieuw
toonde hij begrip voor de jongeren voor wie die regels als te knellend worden
gezien. Maar zonder zijn boodschap te verloochenen.

En Famke? Ach, het was wel dapper dat ze er was gaan zitten. Maar ze kwam er niet echt uit. Haar warrige betoog leek een bij elkaar geraapt aantal argumenten zonder consistentie. En die uitnodiging van Gommers kon ze natuurlijk niet weigeren, maar of ze er zin in heeft? Ik vind het bepaald niet rustgevend om te bedenken dat mensen als zij en die andere BN-ers zoveel invloed hebben op jongeren.

Maar Gommers leerde ons allemaal een lesje: het gesprek moet
het doen. Hij stapte niet in de val van een welles-nietes-spelletje, waar dit
land inmiddels zo door wordt geregeerd. Ik zag een man met gezag. Mijn bewondering
voor hem groeit met de maand. Gommers wijst ons de weg.