Kennelijk heeft zich een opruimwoede van ons meester
gemaakt. We willen schoon schip maken. Misschien omdat nu pas goed opvalt hoeveel
overbodige of nutteloos geworden zaken in ons huis staan? Het zou weleens
symbool kunnen staan voor veel meer.

De kerk ligt ook grotendeels stil. Toch gaat het meest
wezenlijke wel door: diensten, pastoraat. Je gaat je afvragen: wat is het nut
van al die andere dingen die we doen in de kerk? Al die vergaderingen, al die overlegmomenten,
al die avonden – zijn ze nodig?

Jan des Bouvrie, de bekende interieurontwerper, had vroeger
een programma waarbij hij mensen hielp hun woonkamer te herinrichten. Hij had
er een simpele methode voor. Zet eerst alles uit je woonkamer buiten en zet
vervolgens terug wat nodig is of mooi. Mensen bleken altijd met minder toe te
kunnen. En vooral: ze waren er blij mee!

Zo kun je ook naar je agenda kijken. Veel moet nu noodgedwongen
geschrapt worden. Maar wat is daarvan echt noodzakelijk? Je hebt nu misschien
de innerlijke ruimte om er eens met andere ogen naar te kijken. Wat moet er
straks, als de tijden weer normaal zijn, in teruggezet worden?

Less is more. Dat
geldt ook voor de kerk. Wat kan er van al het kerkenwerk naar de milieustraat?
Een duurzame kerk is ook herkenbaar aan haar agenda.