Hij signeerde mijn exemplaar van 'De Ander'. Een onzeker handschrift. Ik heb gisteren nog eens in de bundel zitten lezen. Ik kwam er de volgende woorden in tegen waarmee ik hem hier wil herdenken:
Als de dood komt zal ik
thuis zijn, nee, de dood zal ook
thuis zijn en niet aankloppen,
maar met mij dekken voor het laatste avondmaal.
Zijn laatste gedichten stonden in het literair tijdschrift Extaze en zijn hier te lezen.
Met woorden van Simon Vinkenoog:
Moge je ziel rusten in de vrede die
woorden en begrippen te boven gaat
in de stilte die aan elk begin staat
de stilte die alle talen overstemt
ook die van de dood.

Kort
Poëzie sprokkelen: Anton van Wilderode - Gebed
Na een paar maanden poëziestilte weer eens een gedicht. Ik lees dagelijks gedichten, maar je wilt niet altijd alles 'weggegeven'. Poëzie is om bij te verkeren, te verstillen, om voor jezelf te houden. Maar vandaag las ik onderstaand gedicht dat ik wel wil rondbazuinen. Wat mooi! Het is van de bijna vergeten Anton van Wilderode, pseudoniem van de Vlaamse priester Cyriel Paul Coupé.
6 september 2022

