Het lijkt alsof na Pinksteren het kerkelijk jaar stilvalt. Tot aan advent zijn er geen hoogtijdagen meer. Het wordt dan ook wel ‘de feestloze tijd van het jaar’ genoemd. Ten onrechte. Van Pinksteren tot advent is de tijd van de Geest.

Veel mensen vinden de Geest iets vaags. Maar laten we teruggrijpen op het Bijbelse woord voor Geest. Het betekent ‘adem’ of ‘wind’. De wind zie je niet direct, maar wel indirect. Je ziet het in het wapperen van een vlag, je hoort het aan het ritselen van de bladeren.

Zo is de Geest van God. Je ziet haar niet, maar merkt haar aan haar effecten. Zij beademt het leven. Onder invloed van Gods Geest ademen mensen weer op. Ze zet mensen in beweging. Er komt dynamiek in je leven.

Gods Geest is door het kerkelijk jaar verbonden met de zomer. Meer nog dan met andere seizoenen. Want de zomer is de tijd van het recreëren. Recreatie: ‘herschepping’ betekent dat. Het is bij uitstek het domein van de Geest: de vernieuwing van de wereld.

In de zomer begint dat al in het klein. De mensen nemen wat afstand van het dagelijks leven. Ze worden in beweging gezet richting allerlei vakantiebestemmingen. De vrijheid lokt. Je gaat recreëren. Zo kom je weer tot jezelf. De rust zorgt voor nieuwe creativiteit en energie. Je komt herboren terug. Recreatie – werk van de Geest.

Noem eens een beeld van Gods Geest? Ik zeg: een zeilboot in de zomer. Je ziet ze geruisloos glijden over het water. Er komt geen motor aan te pas. Het is de zachte wind die zorgt dat ze vooruitkomen. Geen ontspannener activiteit dan zeilen. Geen vrediger beeld voor mij dan het Haringvliet (we woonden er ooit) vol zeilboten met erboven wolkenpartijen die als Alpen langs de blauwe hemel drijven.

De tijd na Pinksteren feestloze tijd? Welnee! Het is één grote finale in de symfonie van het kerkelijk jaar!