Een gedenkwaardige dag. Ook in een ander opzicht. Het was de dag dat in ons gezin voor het eerst op zondag sport werd gekeken! In die tijd werd je ook in onze kerkelijke kring nog geacht je op de dag des Heren niet met wereldse zaken bezig te houden. Een ijsje kopen op zondag deed je niet. Naar de bioscoop al helemaal niet. En sport kijken op je eigen tv was ook not done..

Maar mijn vader was in de ban van de Tour. Het was dan ook ontzettend spannend. De Belg Herman van Springel en Jan Janssen konden beiden op de laatste dag de Ronde van Frankrijk nog winnen. Zou dan een Nederlander voor het eerst…? Mijn vader hield het niet meer. En hij zette die dag de knop van de tv om - je had nog geen afstandsbediening.

Mijn moeder was het er niet mee eens. ‘Als je er eenmaal aan begint…’ Ze bleek gelijk te hebben. Met één draai van de knop van de tv, luidde mijn vader die dag meteen een heel nieuw tijdperk in. Voortaan werd er elke zondag ‘Sport in beeld’ gekeken, zoals NOS Sport toen nog heette.

Ik moet er elke keer bij het ‘Hier encore…’ van Charles Aznavour, dat het item van Jan Janssen in de Avondetappe inleidt, aan denken. En ik word er, juist door die muziek, een beetje weemoedig van. Wat waren we samen blij met de overwinning! En hoeveel mooie uren sportkijken zouden er in de jaren daarop nog volgen op zondag. Vooral voetbal. Hij voor Ajax, ik voor Feyenoord. Mooie rivaliteit.

Mijn moeder was die dag dus niet zo blij. Ze was zelfs een beetje boos. Want die middag sloeg mijn vader zelfs de kerkgang over! Het zou het begin van het einde zijn, dacht ze. Ze kreeg geen gelijk. Geen trouwer kerkganger dan mijn vader. Tot aan zijn dood. En uit principe ging hij ook nooit op zondag uit eten (wat dat betreft heeft mijn moeder hem links ingehaald!). Maar sport kijken…er werd nooit overgeslagen.

Zondag 21 juli 1968 - het was een memorabele dag. Ach, hier encore…

https://www.youtube.com/watch?v=fm10JLwlx10