Klinkt gek misschien. Denk nu niet dat hier een stukje komt dat in ziekte altijd een zegen ziet. Dat soort pseudo-psychologische prietpraat is aan mij niet besteed – en hopelijk ook niet aan jou. Maar het herstelproces van mijn oog bleek ook een herstelproces van mijn hart.

Een aantal weken mocht ik niets doen. Die weken leerde ik ook op een hardhandige manier dat ik daarvoor lange tijd eenzijdig had geleefd. Het zijn de bekende clichés: te gestrest en gejaagd, teveel uren. Ik merkte dat ik mentaal toch wat oververmoeid was.

Duidelijk gevalletje trouwens van die-jongen-kan-het-anderen-mooi-vertellen-maar-laat-hij-naar-zichzelf-kijken. Want niet lang daarvoor schreef ik een werkje onder de titel ‘Aandachtig leven’. Daarin staat te lezen wat ik gaandeweg zelf niet meer in praktijk bracht.

Een piano moet af en toe gestemd worden, wil hij niet vals gaan klinken. Zo ben ik gaandeweg ongemerkt toch ook ‘ontstemd’ geraakt. De gedwongen rustperiode bracht me tot bezinning. Ik zag hoe niet zozeer anderen maar ik vooral mezelf onder druk heb gezet. Ik moest opnieuw gestemd worden.

Sindsdien heb ik het mes gezet in mijn manier van werken. Nu ik daar alweer een paar maanden in slaag, durf ik erover te schrijven. Nu heb ik je natuurlijk nieuwgierig gemaakt naar wat ik nu anders doe. Eén voorbeeld: niet meer uit mijn hoofd preken.

Er was een tijd dat ik daarmee begon. Ik had kanselvrees. Lag hele nachten wakker. Maar het preken uit mijn hoofd maakte me gaandeweg vrijer. Dertig jaar hield ik het vol. Maar gaandeweg is kennelijk die onderliggende noodzaak verdwenen, want ongemerkt werd het een opgave.

Nu ben ik ermee gestopt. En ontspannen dat ik me voel! Nee, ik neem met kerkdiensten geen loopje. Maar ik ben gestopt met mezelf onder onnodige druk te zetten. Ik zie nu: het was een werkwijze geworden die zich tegen me had gekeerd.

Of mijn oog zich ooit helemaal herstelt, is nog maar de vraag. Ik zie namelijk nog steeds een bocht waar ik een rechte lijn moet zien. Maar ik heb er wel een heldere blik op mezelf voor teruggekregen!