Misschien heeft het te maken met het donkere weer. Je moet de mensen niet de kost geven die licht tekort komen. Ze gaan met donker naar hun werk. Ze komen met donker thuis. Tussendoor is er geen buitenlucht en dus ook geen buitenlicht. Dan helpt alleen nog lichttherapie.

Maar dat snel aangebrand-zijn, kan ook een andere oorzaak hebben. We willen op ons Kerstbest voor de dag komen. Kerstbest: een woord dat mijn spellingscontrole meteen rood kleurt. Maar ik varieer natuurlijk op het woord ‘Paasbest’, een uitdrukking die misschien met Kerst nog meer op z’n plek is.

Kerst moet perfect zijn. Kerkdiensten worden tot in de puntjes voorbereid, want er zullen veel gasten zijn. Maar daaraan vooraf gaan de vele kerstvieringen op scholen en voor ouderen. Het huis moet versierd. En wat zullen we eten met Kerst? Je wilt goed voor de dag komen! Misschien wel met een vijfgangenmenu. O ja, en dan natuurlijk de Kerstkleren nog! Maar boven alles: we nemen ons vooral voor om er een vredevol feest van te maken. Ons niet te ergeren aan oom Jan met z’n foute grappen of nicht Willy met haar ontevreden gezicht.

Kortom, er mag niets mis gaan! Maar dat gaat het natuurlijk wel. Het Kerstfeest is vaak een bron van ergernis. Er heerst spanning aan tafel. Mensen krijgen ruzie. Of gaan zich vervelen. Dat wekt weer irritatie, want ‘kunnen ze nu niet één keer hun beste beentje voor zetten; het is tenslotte maar één keer per jaar Kerst’. Maar met die irritatie val je jezelf weer tegen, want je had je nog zo voorgenomen om met Kerst…

Het zijn de hoog opgeschroefde verwachtingen die ons de das omdoen. De praktijk valt dan altijd tegen. We zijn niet gebouwd op perfectie. Dat blijkt ook in het Kerstverhaal zelf. Als de hemel opengaat, staan we niet te juichen – we  raken ontregeld door al dat licht! Het eerste dat engelen aan ons opvalt is onze schrik. De al te stevige lichttherapie van de hemel werkte niet. Wij zijn nachtvlinders.

Misschien dat de kerstengelen daarom ook maar weer zo snel mogelijk vertrokken. Toen de laatste engel de deur van de hemel achter zich sloot, bleven de herders achter in het donker dat hen zo vertrouwd was. Daar troffen zij even later een baby eerloos en weerloos in een voederbak - Gods zachte therapie voor lichtgeraakte mensen.

Ik wens jullie (en mezelf) een mild Kerstfeest toe!