Minister van Oorlog van de VS (het woord ‘Defensie’ is geschrapt, what’s in a name) Pete Hegseth heeft de woorden ‘Deus Vult’ op zijn arm laten tatoeëren: exact de strijdkreet die ontstond tijdens de Synode van Clermont in 1095, toen Paus Urbanus II opriep tot de Eerste Kruistocht. Dat Hegseth hier ook zelf aan gedacht heeft toont een tweede tattoo: dat van het Jeruzalemkruis op zijn borst.
Vicepresident J.D. Vance heeft ook al van zijn ‘geloof’ doen spreken. Hij verkondigde dat naastenliefde betekende dat je eerst van je gezin moest houden, dan van je buurman, dan (in volgorde) van je dorps-, stads- en landgenoten en dan nog een beetje van de rest van de wereld. De gelijkenis van de barmhartige Samaritaan laat hij links liggen.
Maar nu wordt het ook hier te lande populair om te leunen op de christelijke traditie. Zo zet de bekende journalist Wierd Duk een christelijk-conservatieve beweging op, geïnspireerd door Amerikaanse voorbeelden zoals Turning Point USA (bekend van Charlie Kirk). Bij de EO mocht hij zijn woordje doen.
Maar toen hij de vraag kreeg wat hij met Jezus had, raakte hij ontregeld. ‘Of ik wat met Jezus heb?’ lachte hij nerveus. Maar hij herpakte zich al snel. Hij verklaarde dat hij wel iets had met de Jezus die tollenaars en andere bedreigers van het geloof de tempel uitjoeg. Hij haalde daarmee wat verhalen door elkaar en sloeg dus de plank mis. O ja, en hij had wat minder met de Jezus die leerde de linkerwang toe te keren. Hij is meer voor een ferm christendom. Dat kan hij goed gebruiken voor zijn eigen agenda: de strijd tegen de islam.
We beleven een tijdperk waarin het christendom gekaapt wordt voor rechts-nationalistische praatjes. Kerken moeten daar op bedacht zijn en tegen in het geweer komen. We hebben lang gedacht dat we geen bezitters van de waarheid zijn. En dat moeten we ook zo houden. Maar als het goed is heeft de Schrift ons oog gescherpt voor ideologisch misbruik van de christelijke traditie en religie in het algemeen. Door schade en schande – dat moet er wel aan toegevoegd worden.