The Affair gaat over de buitenechtelijke verhouding tussen Noah Solloway en Alison Lockhart. Hij is schrijver en woont met vrouw en gezin in Brooklyn. Zij is serveerster in Montauk. Ze is ook getrouwd, maar het enige kind dat zij en haar man Cole hadden is verdronken.

Als Noah op een dag in het restaurant dineert waar Alison serveert, ontmoeten de twee elkaar en start er een romance. Beiden halen een kant in de ander naar boven die hun wettelijke partners onberoerd lieten of die bij hen geen kans kreeg. Bij Alison is dat vooral de hoop op een nieuw leven na het verdriet om haar verloren kind. Zij en Cole hielden elkaar in dat verdriet, en in de wederzijdse vervreemding die daarvan het gevolg was, gevangen.

Toch zal juist Alison de dupe worden van de nieuwe weg die ze samen met Noah inslaat. Want ook de nieuwe relatie zal haar tekorten kennen. Vooral door Noah’s toedoen, heb je dan als kijker het gevoel, want ondanks alle goede bedoelingen richting zijn ex, kinderen en Alison, bakt hij er vaak maar weinig van.  'Wat een zak,' denk je soms, om het hem vervolgens een aflevering later weer te vergeven.

Zo is de serie er vooral één van het menselijk tekort. De manier waarop de levens van de hoofdpersonen gevolgd en in beeld gebracht worden, werkte op mij verslavend. Voeg daarbij ook nog eens het decor waartegen het verhaal zich afspeelt, en je hebt een geweldige serie. Maar ik ben wat dat laatste betreft bevooroordeeld: Long Island vind ik een van de meest betoverende plekken van Amerika (het licht is er zo mooi).

De relatie tussen Noah en Alison zal niet duren. Ze gaan op een zeker moment ieder weer eigen wegen. Maar toch blijven de levenslijnen van de hoofdpersonen – ook die van Cole en Helen, de ex-vrouw van Noah - verknoopt. En daar gaan de volgende seizoenen over. Er zijn er tot nu toe vier te zien op Netflix. Het vijfde en laatste seizoen staat op stapel.

Op den duur zal blijken hoezeer de serie gaat over vertrouwen en vooral bescháámd vertrouwen. Er is niemand die er onbeschadigd doorheen komt. De serie brengt dat lot met mededogen in beeld. Je gaat dan ook, ondanks hun eigenaardigheden en tekorten, van de hoofdpersonen houden. Je gaat je met hen identificeren. We rommelen ons soms maar wat door het leven.