Er is al veel geschreven over ‘Skeleton Tree’. Mijn reactie komt wat laat. Ik moet dan ook de meeste muziek (net als poëzie) vaker beluisteren voordat ik een oordeel kan geven. Maar met elke keer dat ik deze draai, wordt hij mooier en mooier. Het eerste nummer zet de hoge toon. ‘Jesus Alone’ heet het. Waarom die titel? Het blijft mysterieus. Of slaat het op het herhaalde ‘With my voice I am calling you’?

Het tweede nummer ‘Rings of Saturn’ heeft een prachtige melodie. Opnieuw met voornamelijk elektronische muziek die een soundscape schept waarin een traag en zwaar ritme het tempo aangeeft voor de beweging van de woorden. Dat zal bijna het hele album zo door gaan. Verantwoordelijk voor al die elektronica is Warren Ellis, Cave’s onafscheidelijke partner.

Ronduit breekbaar wordt Cave’s stem in ‘Girl in Amber’, met het aangrijpende ‘And if you want to leave, don’t breathe’ en ‘Don’t touch me’. Maar ook daarna houdt het niet op. Het is een album dat aangrijpt én je in de ban krijgt. Er staat maar één nummer op dat me minder boeide: ‘I Need You’. Maar dat zal aan mij liggen, want ik hoorde anderen al lyrisch over deze song.

Een van de absolute hoogtepunten vond ik ‘Distant Sky’ een duet met Else Torp. Het gaat over alles achter je laten. ‘See the sun, rising in your eyes’ zingt het bij herhaling. Maar het eindigt met: ‘Soon the children will be rising, will be rising / This is not for our eyes.' De toekomst is niet aan de ouders/ouderen.

Nick Cave gebruikte altijd al vaak religieuze elementen en Bijbels idioom in zijn songs. Maar het geloof lijkt hier ten onder te gaan. ‘They told us our dreams would outlive us / They told us our gods would outlive us / But they lied.’ Maar dan blijft toch de titel van het eerste nummer intrigeren. Met in dat nummer ook deze zin: 'You believe in God, but you get no special dispensation for this belief now.'

Hoe dan ook, ‘Skeleton Tree’ is een meesterwerk.

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=9iGxoJnygW8[/embed]

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=xCVgsI5h9p0[/embed]