Inmiddels heb ik al aardig wat medetuinders leren kennen.
Dat komt vooral omdat Tuin 1 (het getal zegt het al) aan het begin van het pad
naar de andere tuinen ligt. Een gevaarlijke plek! Niet omdat je al snel van je
werk gehouden wordt door de passerende medetuinders (daar houd ik wel van),
maar omdat ik mij als beginner wat onbeschermd voel onder de door mij gevreesde
kritische blikken van diezelfde passanten: doe ik het wel goed?

Dat laatste valt erg mee. De gesprekjes die ontstaan helpen me alleen maar. Mensen zijn bereid om, als je er naar vraagt, je wat wegwijs te maken, tips te geven en je bij te staan. Wat me wel meteen is opgevallen: er zijn volkstuinders-oude-stijl en ecologische moestuinders. Ze tuinen vredig naast elkaar, maar ze leven in verschillende werelden. Zo kreeg ik van iemand de tip om een klein beetje kunstmest bij sommige plantjes te leggen. Toen ik zei dat ik het zonder wilde doen, deed hij er het zwijgen toe. Hij vond de net geplaatste compostbakken wel mooi.