PATRICK KAVANAGH

Having Confessed

Having confessed, he feels
That he should go down on his knees and pray
For forgiveness for his pride, for having
Dared to view his soul from the outside.
Lie at the heart of the emotion, time
Has its own work to do. We must not anticipate
Or awaken for a moment. God cannot catch us
Unless we stay in the unconscious room
Of our hearts. We must be nothing,
Nothing that God may make us something.
We must not touch the immortal material,
We must not daydream to-morrow’s judgement—
God must be allowed to surprise us.
We have sinned, sinned like Lucifer
By this anticipation. Let us lie down again
Deep in anonymous humility and God
May find us worthy material for His hand.

Uit: Collected Poems

Een mooi gedicht om de 40 dagentijd op deze Aswoensdag mee te beginnen. Over - als ik het goed begrijp - het opgeven van onze pogingen om God naar onze hand te zetten. De mooiste zin wat mij betreft: God cannot catch us / Unless we stay in the unconscious room / Of our hearts. Dat deed me denken aan een citaat uit een interview met de Franse filosofe Julia Kristeva (ik vond het in haar 'This Incredible Need To Believe'): 'Het probleem van begin van het derde millennium is niet de oorlog tussen religies maar de kloof en de leegte die hen die willen weten dat God onbewust is scheidt van degenen die dit liever niet willen weten, om des te meer te genieten van de show die verkondigt dat Hij bestaat.'