Het begon met een grieperig gevoel. Ik liep er al een aantal
dagen mee. Aanvankelijk dacht ik zelf aan een vorm van hooikoorts. Maar toen
voltrok zich binnen korte tijd iets wat ik alleen maar kan aanduiden met: een
ernstig energielek. Ik was tot niets meer in staat.

De koorts steeg en steeg. Tot ik de 39 aantikte. Nog niet eens zo extreem hoog. Maar ik kon geen letter meer lezen – ook niet in een tijdschrift. Ik kon geen muziek meer verdragen. Nou, wie mij een beetje kent, weet dat je je dan zorgen moet gaan maken.

Een groot deel van de dag lag ik op de bank naar de meest
stomme tv-programma’s te staren. Met een knallende hoofdpijn. Want behalve het
energielek, was dat het belangrijkste symptoom. Ik keek vooral uit naar de
momenten dat ik weer naar m’n bed mocht. Wel een logeerbed, want om je partner
te sparen dient er apart geslapen te worden.

Vera is tot op heden gezond. Gelukkig! En ik heb de stijgende lijn weer te pakken. Redelijk snel dus. Alleen de hoofdpijn speelt me nog wat parten. Maar de dokter verwacht dat ik na dit weekend klachtenvrij zal zijn. Als het energielek dan definitief gedicht is, zullen de krachten wel weer terugkomen.

Ik heb vandaag alweer even naar de gitaar gegrepen. Zelfs
weer gedichten gelezen. Ik ben weer op de weg terug.