Ik heb ook een toga. Een witte. Maar ik begon met zwart. Het was in de tijd dat wit sterk in de mode kwam. Maar toen ik moest beslissen welke het zou worden, zei mijn vrouw: ‘Doe maar zwart – dat is weer eens wat anders.’ Ze is van katholieke huize, moet u weten, en daar zijn ze al eeuwen wit gewend.

Jaren heb ik dus een zwarte toga gedragen. Totdat ik hemzelf toch ook wel heel zwart begon te vinden. En dus liet ik mij bij de zusters Trappistinnen in Berkel-Enschot een nieuwe aanmeten. Wit dus. Het voelde een stuk beter. De zwarte ging definitief de kast in. Mijn katholieke eega vond het prima.

Maar de witte is van dik linnen en dat is ’s zomers wel erg warm. En dus laat ik hem ook weleens uit als de temperatuur mij doet vermoeden dat ik met toga weleens het loodje zou kunnen gaan leggen. De afgelopen zomer liet ik hem zelfs vaak op het hangertje. En gek, voor het eerst dacht ik: ‘Dit voelt wel wat vrijer.’

En nu twijfel ik. Want ik ben niet zo uitgesproken als de twee bovengenoemde collega’s. Mijn gemeenteleden zijn weliswaar zo gewend aan een dominee-met, dat ik weer elke zondag trouw mijn preekkoffertje meeneem. Maar toch met minder overtuiging.  Daarom: help me eens. Wel? Niet? Wat vindt u?