Het is zijn verloofde. Maria von Wedemeyer heette ze. Ze was een stuk jonger dan Bonhoeffer. Ze hadden elkaar leren kennen drie maanden voordat hij in 1943 werd gearresteerd. Hij was toen zesendertig jaar, zij nog geen negentien. Wat moet alles wat daarna gebeurde, betekend hebben voor die nog piepjonge vrouw?

Lange tijd bleef zij na de oorlog op de achtergrond. De brieven die haar verloofde vanuit de gevangenis aan vrienden en familie had geschreven, werden wereldberoemd. Nooit gaf zij tijdens haar leven toestemming om háár correspondentie met hem te publiceren. De brieven verschenen pas in 1993 - vijftien jaar na haar dood in 1977.

Uit de brieven rijst het beeld op van een grote liefde. En ondanks
haar jonge leeftijd toonde ze grote moed en wijsheid. Maar vooral: intense
solidariteit met haar verloofde. ‘Ik heb
een krijtstreep ter grootte van jouw cel rond mijn bed getrokken. Een tafel en
een stoel staan er ook. En als ik er zit, denk ik dat ik bijna bij jou ben.’

Een paar dagen nadat haar verloofde was opgehangen, werd ze
eenentwintig. Ze had nog een leven voor zich. Ze verhuisde naar Amerika waar ze
computerspecialist werd. Ze zou er twee keer trouwen en twee keer scheiden. Ze
werd slechts 53 jaar.

Alle schijnwerpers staan vandaag op haar verloofde. Maar ik gedenk ook Maria. Ze horen voor eeuwig bij elkaar.